Η Οκτωβριανή Επανάσταση

Έχω κάποιο προαίσθημα, πως ο κύβος ερρίφθη […] Η αφύσικη αυτή κατάσταση πραγμάτων και τα άλυτα αυτά πολιτικά προβλήματα – γνωστά στον καθένα, ας σημειωθεί – δεν είναι δυνατόν παρά να οδηγήσουν σ` έναν τεράστιο, τελειωτικό πόλεμο με τη συμμετοχή όλων, που θα ξεσπάσει σε τούτον τον αιώνα, μα ίσως ακόμα και σε τούτη τη δεκαετία…», έγραψε στις 30 Αυγούστου του 1880, ο Φ. Ντοστογιέφσκι, στο Ημερολόγιο ενός συγγραφέα, προαναγγέλλοντας όσα θα επακολουθούσαν μέχρι την έναρξη της Ρωσικής Επανάστασης, στις 23 Οκτωβρίου του 1917, ως φυσική συνέπεια μιας σειράς γεγονότων, επαναστάσεων, διεκδικήσεων, επιστημονικών και τεχνολογικών εξελίξεων στις οποίες συμμετείχαν οι κατώτερες και πιο καταπιεσμένες κοινωνικές τάξεις της χώρας του.

Ovi_greece_1016_064a.gifΗ Ρωσική Επανάσταση υπήρξε αποτέλεσμα ζυμώσεων, με αναφορές ακόμα και στη μετά τη Γαλλική Επανάσταση δημιουργία της αστικής τάξης, αλλά κυρίως στη δημιουργία της νέας τάξης, των εργατών, ως απόρροια της βιομηχανικής επανάστασης. Η νέα αυτή κοινωνική τάξη που βρισκόταν στη βάση της όποιας παραγωγικής διαδικασίας, όχι μόνο δεν είχε την παραμικρή ιδιοκτησία στα μέσα της παραγωγής, αλλά έπαιζε έναν καθαρά μηχανιστικό ρόλο στην όλη διαδικασία της. Η ανάπτυξη της θεωρίας του προλεταριάτου από τους Καρλ Μαρξ και Φρίντριχ Ένγκελς, διευρυμένη ακόμα περισσότερο με τα κείμενα του Βλαδίμηρου Λένιν, βοήθησε στη γρήγορη αφύπνιση της τάξης των εργατών, που δεν άργησαν να συνειδητοποιήσουν τη θέση και τη δύναμή τους έναντι των κοινωνικών όρων που επέβαλε στη Ρωσία το απολυταρχικό τσαρικό καθεστώς.

Οι κοινωνικές αντιθέσεις κορυφώθηκαν ήδη από το 1826 που ξέσπασε η εξέγερση των Δεκεμβριστών, αποτέλεσμα της οποίας υπήρξε η σταδιακή δημιουργία μυστικών οργανώσεων, ορισμένες εκ των οποίων  ανέπτυξαν τρομοκρατική δράση, με δολοφονίες πολιτικών προσώπων και με αποκορύφωμα τη δολοφονία του τσάρου Αλέξανδρου Β΄, το 1881. Από το 1900 εμφανίζεται ο Λένιν, που μέσω της εφημερίδας του, Ίσκρα (Σπίθα), εξέδωσε το 1902 το έργο του «Τι να κάνουμε;», όπου για πρώτη φορά έδινε σαφείς οδηγίες για την αναμενόμενη επαναστατική δράση των μαζών.

Το έτος 1905 στάθηκε η μεγάλη δοκιμή της επανάστασης του 1917, με τη γενική απεργία που κηρύχθηκε στα εργοστάσια της Πετρούπολης, στις 9 Ιανουαρίου, ημέρα Κυριακή. Χιλιάδες άοπλων συγκεντρώθηκαν στην πλατεία των χειμερινών ανακτόρων της Πετρούπολης, κρατώντας εικόνες και πορτρέτα του τσάρου. Ο τσάρος όχι μόνο δεν δέχθηκε να ακούσει τα αιτήματά τους, αλλά διέταξε και τη φρουρά του να τους διαλύσει, με αποτέλεσμα η χιονισμένη πλατεία να βαφτεί με το αίμα εκατοντάδων νεκρών. Τα γεγονότα του Γενάρη ακολούθησε η ανταρσία του πληρώματος του καταδρομικού Ποτέμκιν, στις 15 Ιουνίου της ίδιας χρονιάς, ενώ στις 7 Δεκεμβρίου, ξέσπασε γενική απεργία στη Μόσχα, που εξελίχτηκε σε ένοπλη εξέγερση και πνίγηκε στο αίμα. Όλα αυτά έδωσαν στην εργατική τάξη την ευκαιρία να οργανωθεί και να προετοιμαστεί κατάλληλα για το τελειωτικό χτύπημα.

Στην τελική Ρωσική Επανάσταση του 1917, περιλαμβάνονται γεγονότα που συνέβησαν κατά τον Φεβρουάριο (Φεβρουαριανή Επανάσταση) και τελικά, τον Οκτώβριο (Οκτωβριανή Επανάσταση) εκείνου του έτους, που σφράγισαν όχι μόνο την ιστορική πορεία της χώρας, αλλά και ολόκληρης της νεότερης παγκόσμιας ιστορίας.

Προς το τέλος Φεβρουαρίου του 1917, στην Αγία Πετρούπολη, ξεκίνησε η εργατική επανάσταση με μεγάλες απεργίες και έντονες διαδηλώσεις. Μέχρι τον Μάρτιο, μια σειρά σημαντικών γεγονότων προμήνυαν το μεγάλο ξέσπασμα: η γενική αμνηστία που δόθηκε από την προσωρινή κυβέρνηση, η αυτονόμηση της Φινλανδίας, η φυλάκιση της αυτοκρατορικής οικογένειας, η κατάργηση της θανατικής ποινής, η παύση των πογκρόμ κατά των Εβραίων, η εφαρμογή του οκταώρου και η απόδοση του δικαιώματος του εκλέγειν και εκλέγεσθαι στις γυναίκες είναι τα πιο χαρακτηριστικά από αυτά.

Σε αυτήν την κρίσιμη στιγμή, ο Λένιν επέστρεψε στη Ρωσία με σύνθημα τη νίκη της κοινωνικής επανάστασης. Κι ενώ η κυβέρνηση κλονιζόταν και ο ρωσικός στρατός πιεζόταν από τους Γερμανούς, οι μπολσεβίκοι ενισχύθηκαν από τον Τρότσκι, το σπουδαιότερο μετά το Λένιν αρχηγό και οικοδόμο της σοσιαλιστικής επανάστασης. Στις 25 Σεπτεμβρίου ο Τρότσκι εκλέχτηκε πρόεδρος του σοβιέτ της Πετρούπολης και στις 7 Οκτωβρίου ο Λένιν έφτασε κρυφά στην Πετρούπολη για να αναλάβει τη διεύθυνση της ένοπλης εξέγερσης. Στην ιστορική συνεδρίαση της 10 Οκτωβρίου της κεντρικής επιτροπής του Μπολσεβικικού κόμματος έγινε δεκτή η πρόταση του Λένιν για ένοπλη εξέγερση, με 10 ψήφους υπέρ και 2 κατά.

Στις 23 Οκτωβρίου ξέσπασε η μεγάλη επανάσταση, που χαρακτηρίστηκε ως ένα από τα μεγαλύτερα ιστορικά γεγονότα της ανθρωπότητας και ορόσημο της μακραίωνης προσπάθειας των λαών, υπέρ των ιδεωδών της ελευθερίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης.

Ovi_greece_1016_064b.gif

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s