ovi_greece_1016_059b

Φιλία και διαδίκτυο #1 : Η “κολλητή”

Καιρό τώρα ήθελα να γράψω για το θέμα. Ωραίο θέμα και εξαιρετικά επίκαιρο, ειδικά κατά τα τελευταία χρόνια που η ζωή μας έχει υποστεί δραματικές συρρικνώσεις και το μεγαλύτερο μέρος της χωράει πια σε μια… οθόνη! Το πρώτο διάστημα που άνοιξα την προσωπική μου σελίδα στο facebook, ήταν μετά από ένα διάστημα διαρκούς “πίεσης” που δέχθηκα από την κολλητή μου. Τότε ακόμα, δεν είχα τόσο μεγάλο πρόγραμμα στο κινητό, με αποτέλεσμα να μην μας φτάνει ποτέ ο χρόνος ομιλίας για ολόκληρο τον μήνα και μέχρι να ανανεωθούν τα λεπτά που περιείχαν τα πακέτα μας. “Κάνε, μωρέ, μια σελίδα στο φβ να μπορούμε να μιλάμε καθημερινά από εκεί”, μου έλεγε. Ε, αφού πρώτα την έπρηξα – ως συνήθως – με τα πολλά, την έκανα κι εγώ!

Ovi_greece_1016_059a.gifΦίλη… και λίγα λες, γι αυτό και εδώ και χρόνια η λέξη έχει αντικατασταθεί από το συνώνυμο “κολλητή”. Τώρα μιλάμε για ψωμί κι αλάτι και μάλιστα, απ’ τον καιρό του Νώε!.. Και πώς ν’ αντέξεις για πολύ μακριά από κάποιον που έχεις περάσει σχεδόν τα πάντα μαζί του; Γίνεται; Δεν γίνεται! Αφού τον άλλο τον αγαπάς, ρε παιδί μου! Τον νοιάζεσαι και θέλεις να μαθαίνεις συνεχώς πώς κυλάει η καθημερινότητά του! Γι αυτό υπάρχουν τα τηλέφωνα, θα μου πείτε. Ε, γι αυτό ακριβώς δεν μας έφτανε ποτέ ο χρόνος ομιλίας, θα σας απαντήσω!

Κι αν δεν μοιραστείς την ευτυχία σου και τη δυστυχία σου με τη “φίλη”, με ποιον θα το κάνεις; Πώς γίνεται να μην ξέρει η “φίλη”, το… τι “συμβαίνει τώρα”; Κι αν όχι εκείνη, ποιος;;; Και με ποιον θα φας τα μουστάκια σου τη στιγμή που είσαι εκνευρισμένος με κάτι, αν όχι μαζί της; Σε ποιον θα ξεσπάσεις, όταν έχεις τις στραβές σου; Ποιος θα σε συμβουλέψει πάνω στη στιγμή της άκρατης ανοησίας σου; Ποιος άλλος θα τολμήσει να διαφωνήσει μαζί σου εκείνη τη φορά που αποδεδειγμένα έχεις άδικο, που το βλέπουν όλοι, εκτός από εσένα; Ποιος θα σε κάνει να το δεις, ε;

Ε, λοιπόν, μου τη δίνεις! Μερικές φορές, μου τη δίνει που καταλαβαίνεις ότι δεν είμαι καλά, μόλις πω “Καλημέρα”. Μία λέξη, ρε γαμώτο! Μια τόση δα μικρή λεξούλα, που τη λέμε όλοι μας, ακόμα και μηχανικά, στον μανάβη, στον χασάπη, στον φούρναρη, στον συνάδελφο! Εσύ, πώς στο διάολο, καταλαβαίνεις ότι δεν είμαι στα καλά μου, με το που θα ανοίξει η γραμμή και θα σου πω “Καλημέρα”; Κι από την άλλη, αν δεν ήσουν εσύ εκείνη την στιγμή και ήταν κάποιος άλλος; – άσε, ούτε να το σκέφτομαι δεν θέλω…

Φίλη, λοιπόν. Φίλη δοκιμασμένη στα καλά και στα άσχημα, στα πολλά και στα λίγα, στις παχιές και στις ισχνές αγελάδες, στη ζωή και στον θάνατο, σε εποχές τρελού έρωτα και πλήρους ανομβρίας! Φίλη.. που κόψαμε και τις καλημέρες για έναν αλήτη σκατο-γκόμενο… Ε, τι; Να μην της το έλεγα, ότι ήταν μαλάκας; Αφού ήταν! Κι αν όχι εγώ, τότε ποιος; Φίλη που μοιραστήκαμε και το τελευταίο ευρώ, που κι εκείνο το χρωστούσαμε! Φίλη που φορέσαμε η μια το ρούχο της άλλης, που αγκαλιαστήκαμε, φιληθήκαμε, δακρύσαμε, τσιρίξαμε, γιορτάσαμε, πενθήσαμε και πονέσαμε μαζί! Και για να ξαναγυρίσω λοιπόν σ’ αυτά που λέγαμε, την έκανα τη ρημαδοσελίδα! Ρε, για σένα την έκανα! Μόνο για σένα!!!

Στην αρχή ήταν καλά. Και να ‘μαστε κάθε πρωί με τις διαδικτυακές καλημέρες και τα κουτσομπολιά! Και να τα τραγουδάκια, οι αφιερώσεις και τα σχόλια – όλο νόημα πάντα, που μόνο εμείς οι δυο καταλαβαίνουμε! Μα υπάρχει καλύτερο πράγμα, απ’ το να διαβάζει όλο το διαδίκτυο αυτά που γράφεις και μόνο εσύ και η “φίλη” να καταλαβαίνετε το πραγματικό νόημα που κρύβεται από πίσω; ΌΧΙ!!! Αφήστε που συνήθως σκάμε στα γέλια όταν λέμε κάτι μεταξύ μας, υπονοώντας κάτι άλλο, κι από κάτω πέφτουν βροχή τα λάικ από κάτι καρα-άσχετους! Μιλάμε για ΤΟ γέλιο, τώρα! Και στο καπάκι… τσουπ! έρχεται και το μήνυμα στο ίνμποξ, για να σχολιάσουμε τον/την άσχετο/η! Και στη συνέχεια να και το τηλεφώνημα, για να ακούσουμε η μία τα γέλια της άλλης, εκείνα τα γέλια τα κακαριστά, τα λατρεμένα!

Η αλήθεια είναι, τελευταία το έχουμε βαρεθεί το φβ και δεν γράφουμε συχνά η μια στην άλλη! Άσε που εγώ είμαι υπερπλήρης από τις πληκτρολογήσεις και δεν αντέχω άλλο υπολογιστή! Άσε που η φωνή της δεν αντικαθίσταται με τίποτα!! Και όλο κάνουμε σχέδια για εκείνα που θα κουβεντιάσουμε “από κοντά”, πίνοντας καφέ όχι σε φλιτζάνι, αλλά σε… κουβά, για να τα χωρέσουμε όλα – όλα, λέμε τώρα!…

Έτσι είναι. Το διαδίκτυο δεν μπορεί να αντικαταστήσει μερικά πράγματα. Φτάνεις να γράφεις τα πάντα κι όταν θες να ακούσεις το γέλιο του άλλου, του τηλεφωνείς! Κι όταν έχεις εξαντλήσει και την επικοινωνία με τα τηλεφωνήματα, φροντίζεις να τον συναντήσεις από κοντά, να τον σφίξεις στην αγκαλιά σου, να τον αγγίξεις, να τον φιλήσεις, να μυρίσεις το άρωμά του! Τόσο απλά. Και αυτά, δεν τα αντικαθιστά με κανέναν τρόπο το facebook…

Λίλιαν Μπαντάνη

****************************************

Φιλία και διαδίκτυο: #1#2

2 σκέψεις σχετικά με το “Φιλία και διαδίκτυο #1 : Η “κολλητή”

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s