«Η εξαπάτηση συχνά ασκείται ανώφελα για την απλή πνευματική ικανοποίηση που παρέχει»

Και ξαφνικά πέφτω πάνω σε ένα παλιό άρθρο της Καθημερινής που αναφέρεται στην περιγραφή των στοιχείων του χαρακτήρα των Ελλήνων κατά την Encyclopedia Britannica. Ξέρω, ξέρω, αυτοί είναι ανθέλληνες και άξεστοι θα μου πείτε, συμφωνώ απολύτως είναι η αλήθεια, ξινοί ήταν εξαπανέκαθεν και τέτοιοι θα μείνουν. Αλλά έλα που δεν το λες και αρνητικό το περιεχόμενο, μάλλον πλησιάζει στην αλήθεια σε πολλά. Ξεκινώ να το διαβάζω και να κάνω σχολιάκια, μετρώντας πόντους σε ισχύοντα και μη, κάτι σαν σε αθλητική αναμέτρηση. Όλο δεν γίνεται να το φέρω εδώ, εκτός αν το κάνω σε συνέχειες. Όμως θα σας παραπέμψω ώστε να συμπληρώσετε τα κενά σας με το πρωτότυπο. Παίρνω φόρα από την σέντρα και αρχίζω ακάθεκτη.

…οι σύγχρονοι Έλληνες είναι ένας αξιοσημείωτα ομοιογενής λαός, αισθητά διαφορετικός κατά τον χαρακτήρα από τους γειτονικούς λαούς, ενωμένος από τον κοινό ενθουσιασμό για τους εθνικούς στόχους (χαχαχαχα, 1-0 για το άλλα αντ’ άλλων, άρχισαν οι ακριβείς περιγραφές!!!) και βαθύτατα πεπεισμένος για την ανωτερότητά του έναντι των άλλων εθνών (1-1, αυτό μέτρησε, πώς να πω ότι είσαι off side;).

….Η προνομιακή θέση την οποία απέκτησαν (πσσσσςςςς, τι να λέμε τώρα, 2-1) οφειλόμενη στον ανώτερο πολιτισμό τους (μάλλον ανασκόπηση κάνει εδώ της αρχαίας εποχής), την ευελιξία τους (για καλό να το λέει τώρα αυτό; Πού να ρίξω πόντο;), τον πλούτο τους (χαχαχαχα, 3-1 χαλαρά) και το μονοπώλιο της εκκλησιαστικής εξουσίας (κάτι ξέρει, κάτι ξέρει, 3-2) θα τους επέτρεπαν πιθανώς να εξελληνίσουν μονίμως το μεγαλύτερο μέρος της Βαλκανικής, αν έδειχναν περισσότερη συμπάθεια προς τις άλλες χριστιανικές φυλές (ο Άνθιμος έχει γνώσιν αυτών των κειμένων άραγε;).

…Πάντα ως η πιο πολιτισμένη φυλή στην Ανατολή επηρέασαν τον ένα μετά τον άλλο τους… κατακτητές τους και τα εντυπωσιακά πνευματικά τους χαρίσματα δικαίως τους εξασφάλισαν μια λαμπρή θέση στο μέλλον (χαχαχαχαχαχαχα, αχ δεν μπορώ άλλο, ας τον σταματήσει κάποιος, θα σκάσω απ’ τα γέλια… 4-2, Παναγία μου).

….Ο έντονος πατριωτικός ζήλος των Ελλήνων είναι συγκρίσιμος με εκείνον των Ούγγρων (καλά 5-2, δεν το συζητάμε, αλλά των Ούγγρων;;;;;;;;). Δύναται να εκφυλισθεί σε αλαζονεία και δυσανεξία (5-3, 5-4 με τη μία). Ενίοτε τυφλώνει την κρίση τους και τους εμπλέκει σε απερίσκεπτα εγχειρήματα (άντε καλέ που κάνουμε εμείς απερίσκεπτα εγχειρήματα, συκοφαντίες, φαυλότητες και ανακρίβειες, 5-5), αλλά παρ’ όλα αυτά περιέχει την καλύτερη εγγύηση για την τελική επίτευξη των εθνικών στόχων τους… (είπα κι εγώ, έτσι θα πάρει τον αγώνα σερί; Δεν θα γελάσω, θα κρατηθώ, μπορεί να ξέρει κάτι που εγώ αγνοώ!!!!).

Ovi_greece_1016_050a.gif

….Μεγάλο μέρος της ενέργειας του έθνους ξοδεύεται σε αυτό τον διαρκή πολιτικό πυρετό, εκτρέπεται από πρακτικούς στόχους και, ούτως ειπείν, εξαερώνεται με τα λόγια. (Είναι κάπου εδώ και δε τον βλέπω; Ξέρει και για τον πυρετό μας πια; Μας παρακολουθούν απ’ τις οθόνες, καλά λένε. 5-6).

….Η παρατεταμένη πνευματική προσπάθεια και η ακρίβεια δεν τους αρέσουν (δεν είμαστε εμείς ακριβείς από τον πρώτο πολίτη ως τον τελευταίο; Οι άλλοι έχουν πρόβλημα, που δεν μας καταλαβαίνουν. Αλλιώς, ο λόγος μας συμβόλαιο), η δε αποστροφή τους στη χειρωνακτική εργασία είναι περισσότερο εμφανής (τώρα δεν έχουμε τέτοιο θέμα, ξεπεράστηκε. Ούτε χειρωνακτική, ούτε δουλειά. Λέτε να έφταιγε η αποστροφή ε; Καλά να είστε βρε, που βοηθήσατε κι εσείς όσο μπορούσατε να το λύσουμε ένα πρόβλημα!). …Άφθονες ευκαιρίες ξεκούρασης προσφέρουν οι εκκλησιαστικές εορτές. (Και οι μη εκκλησιαστικές επίσης. Άλλωστε, όπως προείπα, μια ξεκούραση έχει γίνει η ζωή μας πια).

…Η επιθυμία για εκπαίδευση είναι έντονη ακόμη και στα χαμηλότερα στρώματα. ..Ο αριθμός των προσώπων που επιδιώκουν τη σταδιοδρομία στα επαγγέλματα του πνεύματος είναι υπερβολικός. Σχηματίζουν ένα τμήμα της κοινωνίας που περισσεύει, ένα μορφωμένο προλεταριάτο, που προσκολλάται σε διάφορα κόμματα με την ελπίδα της κρατικής απασχόλησης και ξοδεύει την ύπαρξή του ασκόπως, περιφερόμενο στα καφενεία και στους δρόμους όταν το κόμμα τους είναι εκτός εξουσίας. (Και εντός, και εντός, αμέ. 5-7).

…Από χαρακτήρα οι Έλληνες έχουν ζωντάνια (όταν βρίζουν τους πολιτικούς στα παράθυρα), είναι εύχαρεις (όταν κάποιο μήνα διαπιστώσουν ότι δεν τους μείωσαν τη σύνταξη), εύλογοι, προσεκτικοί, συμπαθητικοί (στους δικούς σου και τους άλλους που έρχονται για έλεγχο να τα πεις αυτά), πρόσχαροι με τους ξένους, φιλόξενοι (μπα, τελικά ουδεμία σχέση με τον Άνθιμο ο συντάκτης του λήμματος!), προσηνείς με τους υπηρέτες ή τους οικείους τους (τι θα πει υπηρέτες μπαμπά; Ένα παλιό είδος εργασίας παιδί μου, έχει εξαφανιστεί πια..), ιδιαίτερα απλοί και λιτοί στη συμπεριφορά τους, φιλικοί και ενωμένοι στην οικογενειακή τους ζωή… (αν μπορούσαμε ας κάναμε κι αλλιώς! Ξέρεις τι θα πει με ένα πετρέλαιο να ζεσταίνεται όοοοολη η οικογένεια, τρεις γενιές σε ένα σπίτι; Και να το πληρώνει και ο παππούς; Μεγάλη υπόθεση κρυόπλαστε).

….Τα ελαττώματα των Ελλήνων, σε μεγάλο βαθμό, πρέπει να αποδοθούν στη μακροχρόνια υποταγή τους σε ξένες φυλές. (Έτσι λέμε κι εμείς, για όλα οι άλλοι φταίνε, αλλιώς εμείς καταγόμαστε από τους αρχαίους Έλληνες! Χαλάλι το 5-8, δικός μας είσαι)…Η εξυπνάδα τους συχνά εκφυλίζεται σε πονηριά (πονηροί δεν υπάρχουν στην Ελλάδα, κουτοπόνηροι μόνο άφθονοι), η ευρηματικότητά τους σε ανειλικρίνεια (απαπα, που λένε κι εδώ στο Βόλο που μένω, άδικο, μας τρώει το άδικο), η λιτότητά τους σε απληστία (απληστία βέβαια, να θέλεις να φας, να ζεσταθείς και να περιθαλφθείς χωρίς ντροπή) και η επινοητικότητά τους σε απάτη. Η ανεντιμότητα δεν είναι εθνικό ελάττωμα, αλλά πολλοί που δεν θα καταδέχονταν να κλέψουν δεν θα διστάσουν να καρπωθούν παράνομα κέρδη μέσω δολιότητας και παραπλάνησης (Εμείς ποτέ. Οι άλλοι είναι κορόιδα, δεν φταίμε που είμαστε πιο έξυπνοι). Πράγματι, η εξαπάτηση συχνά ασκείται ανώφελα για την απλή πνευματική ικανοποίηση που παρέχει. (Ε, τι να πω ρε φίλε. Δεν συνεχίζω. Το πήρες το ματς με την καμία μετά από αυτό. Τι είπε ο άνθρωπος…)

Πηγή: http://www.kathimerini.gr/769821/article/oikonomia/ellhnikh-oikonomia/apoyh-o-xarakthras-twn-ellhnwn-symfwna-me-thn-britannica.Το παραπάνω λήμμα προέρχεται από την έκδοση της Encyclopedia Britannica του έτους 1910 -1911, δηλαδή πριν από περισσότερα από 100 χρόνια!

Σμαρώ Μαρδύρη

Advertisements

Μια σκέψη σχετικά μέ το “«Η εξαπάτηση συχνά ασκείται ανώφελα για την απλή πνευματική ικανοποίηση που παρέχει»

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s