Τζουζέπε Βέρντι

Ο Ιταλός συνθέτης Τζουζέπε Φορτουνίνο Φραντσέσκο Βέρντι (Giuseppe Fortunino Francesco Verdi) γεννήθηκε στις 10 Οκτωβρίου του 1813, στη Ρονκόλα της τότε Γαλλικής Αυτοκρατορίας, ένα μικρό χωριό κοντά στο Μπουσσέτο της Ιταλίας.

Η οικογένειά του μετακόμισε στο Μπουσσέτο, όταν ακόμα ο Βέρντι ήταν παιδί. Εκεί ο μεγάλος μουσικός πήρε τα πρώτα του μαθήματα στη μουσική και τη σύνθεση. Εκεί επίσης, έγινε λάτρης της μεγάλης βιβλιοθήκης της τοπικής Σχολής των Ιησουιτών και αγάπησε το διάβασμα.

ovi_greece_1016_010aΗ κλίση του στη μουσική φάνηκε από πολύ νωρίς κι έτσι, σε ηλικία 20 ετών, ο Βέρντι πήγε στο Μιλάνο για να ολοκληρώσει τις σπουδές του. Σε ηλικία 23 ετών, ήταν ήδη διευθυντής της Φιλαρμονικής Ορχήστρας του Μπουσσέτο.

Το 1839, παρουσιάστηκε στη Σκάλα του Μιλάνου η πρώτη του όπερα με τίτλο Oberto. Η επιτυχία της πρεμιέρας στέφθηκε από διθυραμβικές κριτικές και η Σκάλα ζήτησε από τον Βέρντι να γράψει άλλα 3 έργα, προπληρώνοντάς τον γι αυτά μια σημαντική προκαταβολή. Τον ίδιο χρόνο όμως, ο θάνατος της γυναίκας του και των δυο παιδιών του επηρέασαν την ψυχολογία του σε τέτοιο βαθμό, που δεν ήθελε να ασχοληθεί πλέον με τη μουσική. Την τραγική συγκυρία του θανάτου των αγαπημένων του συμπλήρωσε έναν χρόνο μετά, το 1840, η αποτυχημένη πρεμιέρα του έργου Βασιλιάς για μια μέρα, που έλαβε πολύ αρνητικές κριτικές τόσο από το κοινό, όσο και από τον Τύπο. Ακόμα και τη διάρκεια της πρεμιέρας, ο Βέρντι, που καθόταν πολύ κοντά στην ορχήστρα, άκουσε τα αρνητικά σχόλια του κόσμου. Λίγο αργότερα παραδέχθηκε και ο ίδιος δημόσια, ότι η ποιότητα του έργου του σχετιζόταν με την ψυχολογική κατάσταση που ο ίδιος βίωνε εκείνη την περίοδο.

Μετά από αυτήν την αποτυχία, ο Βέρντι αποσύρθηκε για μια 2ετία περίπου, στο σπίτι του στο Μιλάνο, ώσπου το 1842, αποδέχθηκε νέα πρόταση της Σκάλας του Μιλάνου και επανήλθε με τις αριστουργηματικές του όπερες, Ναμπούκο, Ριγκολέτο, Τραβιάτα, Αΐντα, που λατρεύτηκαν διαχρονικά από το μουσικόφιλο κοινό μέχρι σήμερα.

Η αφοσίωση του Βέρντι στη σύνθεση όπερας συνδέθηκε στενά με τις προσπάθειες για την πολιτική ένωση “Risorgimento” της Ιταλίας. Η τάση ενθαρρύνθηκε ακόμα περισσότερο μέσω της θεματολογίας των έργων του μεγάλου μουσικού, που εμπνέονταν από το ιστορικό παρελθόν της χώρας και μέσα από τα χορωδιακά τους μέρη, δημιουργούσαν εύκολα στο κοινό συνειρμούς με την τρέχουσα πολιτική πραγματικότητα. Χαρακτηριστικό αυτής της ταύτισης του Βέρντι με το κίνημα Risorgimento υπήρξε το σύνθημα “Viva Verdi”, που ακουγόταν εκείνη την εποχή, ακόμα και στις παραστάσεις των έργων του.

Κατά τη δεκαετία του 1850, οι όπερες του Βέρντι αρχίζουν να ταξιδεύουν με επιτυχία εκτός των συνόρων της Ιταλίας, με κάποια από αυτά να κάνουν ακόμα και πρεμιέρα σε Λυρικές Σκηνές του εξωτερικού. Το 1862, Η Δύναμη του Πεπρωμένου παρουσιάστηκε στην Αγία Πετρούπολη, το 1867, ο Δον Κάρλος στο Παρίσι και το 1871, η Αΐντα στο Κάιρο για τα εγκαίνια της διώρυγας του Σουέζ. Μετά από ολιγόχρονη σιωπή, τα λιμπρέτα των έργων του Οθέλλος (1887) και Φάλσταφ (1893), βασίστηκαν σε έργα του Σαίξπηρ.

Ο Βέρντι, εκτός από τις 26 όπερες για τις οποίες είναι κυρίως γνωστός, έγραψε και εκκλησιαστική μουσική, με κορυφαίο έργο του σε αυτό το είδος ένα Ρέκβιεμ, έργο του 1874. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν και τα Τέσσερα Ιερά Κομμάτια, σύνθεσης 1898, καθώς και το κουαρτέτο του σε μι μινόρε για έγχορδα, έργο του 1873.

Πέραν της προσφοράς του στη μουσική, χρηματοδότησε την ανέγερση και τη λειτουργία ενός νοσοκομείου και δημιούργησε έναν Οίκο Ανάπαυσης για τους αναξιοπαθούντες μουσικούς, όπου ενταφιάστηκε και ο ίδιος.

Κατά τον θάνατό του, στις 27 Ιανουαρίου του 1901, 200.000 περίπου άνθρωποι που λάτρεψαν τη μουσική του προσήλθαν στην κηδεία του, στο Μιλάνο.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s