Η Πολιτεία των Σκιών 5. Καλοκαιρινές διακοπές

Λίγες μέρες αργότερα, ξεκίνησε η καλοκαιρινή μου άδεια. Πριν φύγω για διακοπές, πέρασα από τον ξενώνα για να τους αποχαιρετήσω. Μέσα σε λίγες μόνο μέρες τους ένιωθα σαν οικογένειά μου και ήταν αδύνατο να μην περάσω από εκεί. Τα συναισθήματα όμως ήταν αμφίδρομα και το εισέπραττα. Όπως εγώ έσερνα μέσα μου ένα βάρος που θα τους εγκατέλειπα για έναν ολόκληρο μήνα, έτσι κι εκείνοι μου έδειχναν με κάθε τρόπο την αγωνία τους για το διάστημα που θα απουσίαζα. Αποχαιρετιστήκαμε ξανά και ξανά και την επόμενη μέρα ξεκίνησαν οι διακοπές μου.

Αυτό που λένε, πως όπου κι αν πας, θα κουβαλάς μέσα σου όλους τους αγαπημένους σου, τα άγχη και τις έννοιες σου, ισχύει. Έφυγα, αλλά ήταν σαν να μην έλειψα ούτε μια μέρα. Ήταν η πρώτη φορά, που πήγαινα στον τόπο μου και ό,τι κι αν έκανα, υπήρχαν στο μυαλό μου σαν παράλληλη σκέψη. Στην παραλία, στους καφέδες, στις ταβέρνες, δεν έφευγαν απ’ το μυαλό μου ούτε στιγμή. Επικοινωνούσα συχνά τηλεφωνικώς και σκεφτόμουν διαρκώς τρόπους που θα μπορούσαν να εφαρμοστούν, αν όχι για να εξαλειφθεί το φαινόμενο της αστεγίας, τουλάχιστον για να περιοριστεί. Το συζητούσα με τους φίλους μου, άκουγα τις γνώμες και τις ιδέες τους. Στην επαρχία τα πράγματα δεν ήταν τόσο άσχημα όσο στην Αθήνα. Συχνά ένιωθα σαν να μην καταλάβαιναν αυτό που είχα δει με τα μάτια μου και προσπαθούσα να τους περιγράψω. Σαν να ζούσα κι εγώ σε έναν άλλο πλανήτη, πολύ μακρινό από τους δικούς μου ανθρώπους. Σαν εκείνοι, της απέναντι όχθης, να ήταν πιο δικοί απ’ τους δικούς μου.

Ovi_greece_1016_032a.gifΑλήθεια είναι, πως η περιφέρεια δεν βίωσε την κρίση όπως η πρωτεύουσα. Η μάνα μου λέει, πως και τότε, στην Κατοχή, η Αθήνα ήταν που πέρασε τη μεγαλύτερη πείνα. Οι πόλεις της επαρχίας είχαν τον τρόπο τους, μα τους κήπους τους, μα τα περιβόλια τους, μα τις κότες και τα φρέσκα τους αυγά, δεν πέρασαν την πείνα της πρωτεύουσας. Έτσι και τώρα. Η Αθήνα είχε συγκεντρώσει τον μεγαλύτερο πληθυσμό των αστέγων. Άνθρωποι που καθημερινά έχαναν τις δουλειές τους και έτρωγαν από τα έτοιμα, με την ελπίδα ότι θα αντικαταστήσουν τις χαμένες θέσεις εργασίας τους με καινούριες. Καθώς όμως η κρίση βάθαινε και τα ποσοστά της ανεργίας αυξάνονταν όλο και περισσότερο, όταν τελείωναν τα έτοιμα, έχαναν σπίτια, οικογένειες, φίλους, ζωές ολόκληρες και έβγαιναν στον δρόμο. Στην επαρχία το φαινόμενο δεν ήταν τόσο έντονο, πολλοί όμως κι από εκείνους των επαρχιακών πόλεων που βρίσκονταν στην αντίστοιχη δεινή θέση, κατέφευγαν στην ανωνυμία της πρωτεύουσας, όπου μπορούσαν να κρύψουν ευκολότερα τη ντροπή της κατάντιας τους και της χαμένης τους αξιοπρέπειας.

Όλα αυτά αναλογιζόμουν και συζητούσα με τους φίλους μου εκείνο το καλοκαίρι. Το μυαλό μου δούλευε με 1 δισεκατομμύριο στροφές, προκειμένου να σκεφτεί τρόπους περιορισμού του φαινομένου. Κάποιος έπρεπε να βάλει ένα φρένο σ’ αυτό το κατρακύλισμα της ανθρώπινης ζωής που καθημερινά απαξιωνόταν με ξέφρενους ρυθμούς. Έφτιαχνα με το μυαλό μου πλάνα και σχέδια, αναζητούσα στο διαδίκτυο πληροφορίες και δράσεις διεθνών ΜΚΟ και οργανισμών γύρω από το θέμα. Ναι, γιατί όχι κι εμείς; Μπορούσαμε να κάνουμε πράγματα και σκόπευα να το συζητήσω με τους υπεύθυνους της δομής αμέσως μόλις επέστρεφα στην Αθήνα, για να βάλουμε μπροστά κάποια από αυτά, ξεκινώντας από κάπου, κάνοντας μια αρχή, βρίσκοντας την άκρη του κουβαριού, πριν ακόμα μπει το φθινόπωρο και τα κρύα του χειμώνα. Με κάποιους από τους ανθρώπους είχα συζητήσει πολύ. Γνώριζα τις ικανότητες και τις δεξιότητές τους και ήμουν σίγουρη ότι θα μπορούσαν να ανταποκριθούν επάξια σε πολλά από τα προγράμματα που προσφέρονταν με κάποια έστω και μικρή αμοιβή, προκειμένου να διεκδικήσουν μια αξιοπρεπή διαβίωση και να βγουν απ’ τις ουρές των συσσιτίων και το τέλμα των μονάδων φιλοξενίας. Εξάλλου, αυτό δεν ήταν το ζητούμενο; Η προσπάθεια για επανένταξη δεν ήταν ο βασικότερος λόγος ύπαρξης αυτών των δομών; Ή μήπως όχι;…

Συνεχίζεται…

Λίλιαν Μπαντάνη

************************************************

Την Πολιτεία των Σκιών, μπορείτε να τη βρείτε:
Μέρος 1οΜέρος 2οΜέρος 3οΜέρος 4οΜέρος 5ο

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s