Γρηγόρης Ασίκης

“Βαράτε βιολιτζήδες ασίκικο σκοπό” λέει το τραγούδι, με τη λέξη να έχει τις ρίζες της στην τουρκική λέξη  âşik, που σημαίνει άνδρα όμορφο και λεβέντη, με ψυχικά και σωματικά χαρίσματα. Κάπως έτσι περιγράφεται και ο μουσικοσυνθέτης και στιχουργός του ρεμπέτικου τραγουδιού, Γρηγόρης Ασίκης, που πέθανε στον Βύρωνα, στις 7 Οκτωβρίου του 1967.

Ο Γρηγόρης Ασίκης γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, το 1890. Εκεί φοίτησε και τελείωσε το ελληνικό σχολείο. Γιος του Βίκτωρα Ασίκη από τη Λέσβο και της Μαριάνθης Ασίκη από την Κωνσταντινούπολη, σε ηλικία 15 ετών διδάχθηκε ούτι δίπλα σε έναν δεξιοτέχνη του είδους από την Αρμενία.

ovi_greece_1016_007aΤο 1922, με τη Μικρασιατική Καταστροφή, η οικογένειά του υπήρξε μία από τις πολλές που ξεριζώθηκε και ερχόμενη στην Αθήνα, εγκαταστάθηκε στην προσφυγική συνοικία του Βύρωνα. Από εκεί ξεκίνησε κι ο Γρηγόρης Ασίκης μέχρι περίπου το 1930, παίζοντας ούτι και τραγουδώντας ρεμπέτικα και αμανέδες κοντά σε άλλους Μικρασιάτες μουσικούς, στη “Μικρά Ασία”, ένα μαγαζάκι στο νούμερο 33 της οδού Αθηνάς. Από το 1930 και μετά, ξεκίνησε η δισκογραφική του καριέρα κυρίως πάνω σε συνθέσεις δικές του, αλλά και των Κώστα Σκαρβέλη και Αντώνη Διαμαντίδη.

Η λογοκρισία που συνόδευσε τη μεταξική δικτατορία υπήρξε για τους περισσότερους από τους ρεμπέτες της εποχής, καθοριστική. Στις περισσότερες περιπτώσεις, ανακόπηκε η δισκογραφική τους πορεία, γι αυτό εξάλλου και είναι περιορισμένο το δισκογραφικό αρχειακό υλικό εκείνης της περιόδου. Εκτός αυτού, οι πιο πολλοί αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν το εκ της Μικράς Ασίας μεταφερόμενο είδος του αμανέ και να στραφούν σε πιο λαϊκότροπα είδη, αντικαθιστώντας τα ανατολίτικα όργανα με το μπουζούκι. Ο Γρηγόρης Ασίκης δεν αποτέλεσε εξαίρεση σε όλα τα παραπάνω, εξαιτίας μάλιστα των αριστερών του φρονημάτων και της συνδικαλιστικής δράσης που είχε αναπτύξει, αποκλείστηκε από όλες σχεδόν τις δισκογραφικές εταιρείες. Αποτέλεσμα αυτού υπήρξε η πώληση των τραγουδιών του σε άλλους μουσικούς, που τα ηχογραφούσαν με τη δική τους υπογραφή.

Οι περισσότερες σημαντικές φωνές εκείνης της εποχής, όπως η Ρόζα Εσκενάζυ, η Ρίτα Αμπατζή, ο Στελάκης Περπινιάδης, ο Κώστας Ρούκουνας, ο Γιάννης Παπαϊωάννου, ο Μάρκος Βαμβακάρης, ο Απόστολος Χατζηχρήστος, ο Κώστας Νούρος και άλλοι εκπρόσωποι του ρεμπέτικου είδους τραγούδησαν τα τραγούδια του. Από τις ηχογραφήσεις της εποχής που έχουν διασωθεί, είναι τα τραγούδια Γιαννούλα, Η Θεσσαλονικιά, Το Γκαρσόν, Με βρήκες ή σε βρήκα, Τα ξημερώματα με τη φωνή της Ρόζας Εσκενάζυ, Αψιλίες, Το κρασί είναι η ζωή μου, Πιπίνα μου, σε ερμηνεία Κώστα Ρούκουνα, Είσαι Πόντος, Τι τραβούν οι αρραβωνιασμένες, Η Ορφανή, Είσαι Φάντης με την Ρίτα Αραμπατζή και Η Πανούργα, στη γνωστή ερμηνεία του Στελλάκη Περπινιάδη.

Ο Γρηγόρης Ασίκης διακρίθηκε για την ευθύτητα, την τιμιότητα και την ακεραιότητα του χαρακτήρα του, συνδυασμένες με ένα λεβέντικο, κομψό, παλικαρίσιο παρουσιαστικό.

Πέθανε στις 7 Οκτωβρίου του 1967, σε ηλικία 77 ετών, στο σπίτι του στο Βύρωνα.

 

Στο link που ακολουθεί, μπορείτε να ακούσετε τον ίδιο να ερμηνεύει τη Νέα Σμυρνιά, μια σύνθεση του Κώστα Σκαρβέλη:

https://www.youtube.com/watch?v=VSCS7TSogf8

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s