Το πρώτο ταξίδι του Orient Express

Στις 4 Οκτωβρίου του 1883, κάνει το παρθενικό του ταξίδι το θρυλικό Orient Express, το υπερπολυτελές επιβατηγό της σιδηροδρομικής εταιρείας Compagnie Internationale des Wagons-Lits (CIWL), προορισμένο να εξυπηρετεί ταξίδια μεγάλων αποστάσεων.

Το Orient Express υπήρξε το μέσο που ταυτίστηκε με τις έννοιες της άνεσης και της πολυτέλειας, σε μια εποχή που τα ταξίδια ήταν ακόμα εξαιρετικά κουραστικά, χρονοβόρα και επικίνδυνα. Η αμαξοστοιχία έκανε το πρώτο της δοκιμαστικό δρομολόγιο τον Οκτώβριο του 1882, ξεκινώντας από το Παρίσι και καταλήγοντας την επόμενη μέρα, στη Βιέννη. Όταν τα δρομολόγιά της τέθηκαν σε τακτική κυκλοφορία, το όνομά της δέθηκε άρρηκτα με το Παρίσι και την Κωνσταντινούπολη, τις δυο πόλεις που βασικά συνέδεε μεταξύ τους.

ovi_greece_1016_004aΜετά από την επιτυχή κυκλοφορία του Orient Express, ένα πυκνό δίκτυο υπερπολυτελών τραίνων αναπτύχθηκε σε ολόκληρη την Ευρώπη, με ονόματα που ταυτίστηκαν με τα ταξίδια πολυτελείας της εποχής, καθώς και με διάφορες μορφές ακόμα και τέχνης, μένοντας ανεξίτηλα στην ιστορική μνήμη, όπως το Blue Train, το Golden Arrow, το North Express και άλλα.

Το Orient Express, η Ταχεία της Ανατολής, συχνά έγινε συνώνυμο με πάθη και ίντριγκες. Η πολυτελής και άνετη αμαξοστοιχία άσκησε επίδραση σε διάφορες μορφές τέχνης, με κυρίαρχη την παρουσία της στη  λογοτεχνία και στο μυθιστόρημα της Αγκάθα Κρίστι, Έγκλημα στο Όριαν Εξπρές, καθώς και στην ομώνυμη κινηματογραφική ταινία του 1974, που υπήρξε υποψήφια για 6 Όσκαρ. Ένα ακόμα λογοτεχνικό βιβλίο, Το Τραίνο της Σταμπούλ του Γκράχαμ Γκρην, αντλεί τη θεματολογία του από το δημοφιλές τραίνο, ενώ στην ταινία του Τζέιμς Μποντ, From Russia With Love, διαδραματίζονται σκηνές μέσα στα βαγόνια του. Λογοτεχνία, κινηματογράφος, τηλεόραση, μουσική, ακόμα και ηλεκτρονικά παιχνίδια, όπως το Call of Cthulhu της εταιρείας παιχνιδιών Chaosium, συνέδεσαν το όνομά τους με το Orient Express.

Το 1919, ξεκίνησε να λειτουργεί η γραμμή Simplon Orient Express, που περιλάμβανε ένα διαφορετικό δρομολόγιο, με ενδιάμεσους σταθμούς τη Λωζάννη, το Μιλάνο, τη Βενετία, την Τεργέστη και το Βελιγράδι. Το δρομολόγιο που ένωνε το Παρίσι με την Κωνσταντινούπολη, με ενδιάμεσους σταθμούς το Στρασβούργο, το Μόναχο, τη Βιέννη, τη Βουδαπέστη και το Βουκουρέστι, σταμάτησε να εξυπηρετεί τη γραμμή, το 1977, μη καταφέρνοντας να αντέξει τον ανταγωνισμό με το ταχύτερο πλέον μέσο της εποχής μας, το αεροπλάνο.

Ωστόσο, το θρυλικό τραίνο εξακολουθεί να λειτουργεί ακόμα σήμερα, εξυπηρετώντας μια πολύ μικρότερη γραμμή, που συνδέει το Παρίσι με τη Βιέννη, περνώντας από το Στρασβούργο, το Μπάντεν-Μπάντεν, το Μόναχο και πολλούς άλλους σταθμούς και προσφέροντας τις ίδιες πολυτελείς υπηρεσίες στους επιβάτες του.

Δύο από τα βαγόνια του τραίνου, μια κλινάμαξα και το εστιατόριο, διασώζονται και εκτίθενται στο Σιδηροδρομικό Μουσείο Θεσσαλονίκης.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s