Τα υποτιθέμενα

Δεν ξέρω αν το έχετε κάνει, αλλά σχεδόν σε όλες τις φάσεις της ζωής μου έχω αναρωτηθεί τι θα έκανα αν κέρδιζα τον πρώτο αριθμό του λαχείου- ή τι ωραία που θα ήταν να το κέρδιζα τέλος πάντων. Βλέπω πως αυτό δεν έχει αλλάξει, ακόμα το σκέφτομαι. Όμως έχουν αλλάξει αυτά που θα έκανα, όπως έχει αλλάξει και η συχνότητα με την οποία το θέλω (το λαχείο).

Εκεί κοντά στα 15-16, σκεφτόμουν να τα τσεπώσω και να εξαφανιστώ- να πάρω μια τσάντα που να την κουβαλάω στην πλάτη χωρίς να την καταλαβαίνω (άδεια θα την είχα μάλλον), και να μην κοιτάξω πίσω μου. Σκεφτόμουν να έχω μόνο ένα χάρτη μαζί μου, τίποτε άλλο. Σιγά σ’ εκείνη την ηλικία μην προβληματιζόμουν για τρομοκρατικά χτυπήματα, τους κινδύνους του να ταξιδεύεις μόνος, σιγά μη μ’ ένοιαζε αν κάποιος άλλος δίπλα μου είχε ή δεν είχε. Εγώ είχα τον πρώτο αριθμό, εγώ και τον πρώτο και τελευταίο λόγο.

Κάπου στα 20 προφανώς μου πέρασε αυτή η κωλοπαιδαρίστικη φάση και όταν με φανταζόμουν να κερδίζω λαχεία κι εκατομμύρια, μοίραζα λεφτά και στους αγαπημένους μου. Το σακίδιο έγινε βαλίτσα και αντί να σκέφτομαι πως ήμουν ταξιδιώτης του κόσμου μ’ έναν μόνο χάρτη και χωρίς προορισμό, σκεφτόμουν απλά καινούργιες αρχές. Κάθε προορισμός και ένας καινούργιος εαυτός. Διάλεγα τα μέρη, υπολόγιζα τα πράγματα, το έψαχνα λίγο το θέμα.

Ύστερα πέρασα και τα 20 και τα 25 και πλησιάζοντας τα 30 ήρθε και η οικογένεια. Εκεί έγινα βαρετή και προβλέψιμη κι έπαιξα εκ του ασφαλούς: Μοίρασα τα εκατομμύρια του υποτιθέμενου πρώτου αριθμού σε κλειστούς λογαριασμούς των παιδιών, εξασφάλισα τις σπουδές τους και τα πρώτα τους έξοδα ως ενήλικες, έβαλα στην άκρη και για τα γεράματά μου, έφτιαξα ένα ωραίο σπίτι και τα υπόλοιπα τα έδωσα στους φτωχούς. Άρχισα να σκέφτομαι πως γερνάω λιγάκι.

Μετά μας σάρωσε η κρίση. Κι ίσως μόνο ένας πρώτος αριθμός να μας σώνει… ή και όχι. Αλλά έχω κλείσει και τα 35 και εξακολουθώ να σκέφτομαι το τι θα έκανα αν μου τύχαινε ένας πρώτος αριθμός. Βασικά, για να μου τύχει ο αριθμός αυτός ο πρώτος, πρέπει και να παίξω, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα. Έτσι κι αλλιώς υποθετικά μιλάμε.

Θέλω κάποια στιγμή να δω τα Aurora Borealis. Θέλω και να καταφέρω να επισκεφτώ την Κούβα. Αλλά φοβάμαι και τα αεροπλάνα, γαμώτο. Θέλω κι ένα τροχόσπιτο για να πηγαίνω διακοπές. Δεν είμαι τώρα για σακίδια και χάρτες και χύμα καταστάσεις, ούτε μ’ αρέσουν οι σπατάλες. Τροχόσπιτο. Ας μαγειρεύω κι ας ψωνίζω. Δε θέλω χνουδωτές παντόφλες  μιας χρήσης και μου πέρασε η κλεπτομανία των σαπουνακίων. Θα  μου πείτε τώρα, άμα κερδίσεις τα μύρια, θα σκέφτεσαι τα έξοδα της ταβέρνας; Ε, ναι. Γι αυτό λέω ότι μάλλον γέρασα, λιγάκι περισσότερο. Παρασκέφτομαι λογικά και επενδυτικά και μακροπρόθεσμα. Αυτά. Κατά τα άλλα, δε νομίζω να θέλω κάτι άλλο που θα μπορούσε να μου το αγοράσει ένας πρώτος αριθμός. Πολλά θέλω και άλλα τόσα δεν θέλω, αλλά ό,τι και να θέλω μπορώ να το έχω και χωρίς το τυχερό λαχείο (που δεν παίζω έτσι κι αλλιώς).

Ovi_greece_0916_097a.gif

Τι κι αν δεν έχω πια φωτογραφίες διακοπών; Παλιότερα είχα και καμιά κόντακ να εμφανίσω. Τώρα με νοιάζουν οι τιμές στις ταβέρνες, ναι. Κι όσο για τα καλοκαίρια, ακόμα δεν καταλαβαίνω γιατί να πληρώσει κανείς ένα κάρο λεφτά είσοδο στις παραλίες, κι ας είναι υποτιθέμενα μυριούχος όπως εγώ. Ούτε αμαξάρα θέλω. Πού να την πάω; Έχετε δοκιμάσει να χωθείτε στα θεόστενα της Αθήνας με την κλίση των 89 μοιρών; Έκλαψα μόλις τα είδα. Με τα πόδια για να τα ανεβώ, πρέπει να κάνω έρπινγκ, μη με πάρει ανάσκελα η κατηφόρα και φτάσω… Αλήθεια, πού φτάνει κανείς αν αρχίσει την κουτρουβάλα σε κάποιο από αυτά τα δρομάκια γύρω γύρω από τον Υμηττό; Απορία το ‘χω. Πειραιά φτάνεις; Αλλά τι λέω, τα ξέρετε βέβαια. Και τα στενά και τα μποτιλιαρίσματα και τα τέλη κυκλοφορίας. Άσε καλύτερα, μια χαρά πάω με τα πόδια κι εδώ που είμαι έχει και λεωφορεία και τρόλεϊ.

Τελικά μάλλον δεν τα θέλω τα εκατομμύρια. Όσες φορές είχα λεφτά πάνω μου, μ’ έπιανε φαγούρα και ήθελα να τα φάω. Δεν ήξερα τι να τα κάνω. Όσα δε φτάνει η αλεπού λένε, ή πηδάει να τα πιάσει, ή τα κάνει κρεμαστάρια. Εγώ τα κρέμασα. Θέλω την ησυχία μου. Άμα λοιπόν κέρδιζα τον πρώτο αριθμό, θα… Τι έλεγα;

Κατερίνα Χαρίση

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s