Οι νεκροί της Λαμπεντούζα

Στις 3 Οκτωβρίου του 2013, ένα σκάφος που μετέφερε από τη Λιβύη προς την Ιταλία πάνω από 500 μετανάστες, βυθίστηκε στο ιταλικό νησί Λαμπεντούζα, έξω από τη Μάλτα. Το σκάφος είχε αποπλεύσει από τη Μισράτα της Λιβύης, με τους περισσότερους μετανάστες με προέλευση από την Ερυθραία, τη Σομαλία και τη Γκάνα.

Ήδη από τις αρχές του 2000, η Λαμπεντούζα, το πλησιέστερο στη Λιβύη ευρωπαϊκό έδαφος, είχε γίνει πόλος έλξης παράτυπων μεταναστών από την Αφρική, τη Μέση Ανατολή και την Ασία, με στόχο την μετεγκατάστασή τους σε διάφορους ευρωπαϊκούς προορισμούς. Μέχρι το 2006, πολλοί Αφρικανοί μετανάστες πλήρωναν λαθρεμπόρους στη Λιβύη, για να τους εξασφαλίσουν τη μετάβασή τους με βάρκα μέχρι τη Λαμπεντούζα. Κατά την άφιξή τους εκεί, οι περισσότεροι μεταφέρονταν με τη βοήθεια του ιταλικού κράτους στα κέντρα υποδοχής της ηπειρωτικής Ιταλίας. Το 2009, τα προσωρινά ιταλικά κέντρα υποδοχής, με μέγιστη χωρητικότητα 850 ατόμων, είχαν ξεπεράσει τα 2.000 άτομα, που πλέον παρέμεναν επί μακρόν στους εξωτερικούς χώρους. Μια μεγάλη πυρκαγιά τον Φεβρουάριο του 2009 κατέστρεψε ένα μεγάλο μέρος των εγκαταστάσεων.

Ovi_greece_1016_003a.gifΤο 2011, με αφορμή τις εξεγέρσεις στην Τυνησία και τη Λιβύη, το μεταναστευτικό κύμα που επιζητούσε προστασία σε ευρωπαϊκά εδάφη άγγιξε τους 48.000 ανθρώπους, οι περισσότεροι από αυτούς 20χρονοι και 30χρονοι νεαροί που διέφευγαν από τις χώρες τους ως πολιτικοί πρόσφυγες. Η δυνατότητα προσωρινής φιλοξενίας είχε ξεφύγει πια από τις δυνατότητες της Ιταλίας, που επανειλημμένως ζήτησε βοήθεια από την Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία και απορρίφθηκε.

Τον Οκτώβριο του 2013, ένα 20μετρο αλιευτικό σκάφος μετέφερε πάνω από πεντακόσια άτομα προς τη Λαμπεντούζα. Όταν το πλοιάριο άρχισε να βυθίζεται, σε μια προσπάθεια των επιβατών να επικοινωνήσουν με κοντινές βάρκες, μια κουβέρτα του πλοίου πήρε φωτιά, που εξαπλώθηκε ταχύτατα σε όλο σχεδόν το πλοιάριο. Ακολούθησαν σκηνές πανικού και φρίκης, καθώς πολλοί από τους επιβάτες προκειμένου να γλυτώσουν από τη φωτιά, έπεσαν στη θάλασσα, ενώ άλλοι μετακινήθηκαν προς το μέρος του πλοίου όπου η φωτιά δεν είχε εξαπλωθεί, με αποτέλεσμα την ανατροπή του. Η αρχική εκτίμηση έκανε λόγο για τουλάχιστον 350 ανθρώπους που έχασαν τη ζωή τους με αυτόν τον τραγικό τρόπο, ενώ η παρέμβαση της ιταλικής ακτοφυλακής είχε ως αποτέλεσμα τη διάσωση 155 ατόμων. Μεταξύ 7 και 12 Οκτωβρίου, ο αριθμός των νεκρών δεν είχε επιβεβαιωθεί, ώσπου στις 12 Οκτωβρίου αναφέρθηκε ότι ο τελικός αριθμός των νεκρών ανερχόταν στα 359 άτομα.

Ένα δεύτερο ναυάγιο σημειώθηκε στις 11 Οκτωβρίου, 75 μίλια (120 χιλιόμετρα) έξω από τη Λαμπεντούζα, με επιβαίνοντες και πάλι από την Ερυθραία και τη Σομαλία και με επίσημα δεδηλωμένους 34 νεκρούς.

Στις 8 Νοεμβρίου αναφέρθηκε, ότι οι μετανάστες είχαν καταβάλει τουλάχιστον $ 3.000 δολάρια κατά κεφαλή σε ομάδες διακινητών της Λιβύης, της Σομαλίας και του Σουδάν. Γυναίκες που δεν ήταν σε θέση να πληρώσουν, είχαν πέσει θύματα βιασμού, ενώ όσοι άνδρες προσπάθησαν να εξεγερθούν, δέθηκαν στο πλοίο και βασανίστηκαν. Ο καπετάνιος του σκάφους, ένας 35χρονος από την Τυνησία ονόματι Khaled Bensalam, συνελήφθη ως υπεύθυνος για τη βύθισή του. Κατά την ίδια ημερομηνία και κατόπιν μαρτυριών των επιζώντων, συνελήφθησαν επίσης ο Σομαλός Mouhamud Elmi Muhidin και ο Παλαιστίνιος Attour Abdalmenem με τις κατηγορίες της εμπορίας σαρκός, της σεξουαλικής κακοποίησης  και της σύστασης εγκληματικής οργάνωσης με σκοπό την υποκίνηση παράνομης μετανάστευσης.

Ωστόσο, οι εκτιμώμενοι αριθμοί από τότε και μέχρι σήμερα για εκείνους που η Μεσόγειος έγινε ο τάφος τους είναι τραγικά μεγάλοι.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s