Τα Άσυλα της Μαγδαληνής

Στις 25 Σεπτεμβρίου του 1996, κλείνει οριστικά και το τελευταίο “Άσυλο της Μαγδαληνής”, στην Ιρλανδία. Πρόκειται για ιδρύματα, γνωστά επίσης και ως “Πλυντήρια της Μαγδαληνής”, διαδεδομένα στην Ιρλανδία κυρίως από τα μέσα της δεκαετίας του 1920 και μέχρι το 1996, υπό τη διεύθυνση της Καθολικής Εκκλησίας και με σκοπό την αμισθί εργασία των τροφίμων τους, που συμπεριλάμβανε κυρίως το πλύσιμο ρούχων διαφόρων φορέων, όπως για παράδειγμα του ιρλανδικού στρατού ή ξενοδοχείων. Στην Ιρλανδία, τα “πλυντήρια” διοικούνταν από τρία τάγματα καθολικών καλογριών. Τα ιδρύματα πήραν το όνομά τους από τη βιβλική φιγούρα της μετανοούσας πρώην πόρνης, Μαρίας της Μαγδαληνής.  

Ovi_greece_0916_045a

Τρόφιμες αυτών των “ασύλων” ήταν κορίτσια ή γυναίκες που “είχαν χάσει την αθωότητά τους και είχαν βγει από τον δρόμο του Θεού”, φράση που υπονοούσε την παραβατική και ανήθικη συμπεριφορά και γυναικεία “ασυδοσία”, η οποία – σύμφωνα με τα κοινωνικά πρότυπα της εποχής – συνδεόταν κυρίως με τη σεξουαλική ορμή, τις εξωγαμιαίες σχέσεις, την απόκτηση εξώγαμου παιδιού και την πορνεία. Ωστόσο, μεταγενέστερες έρευνες έδειξαν, ότι μεταξύ αυτών των “προβληματικών” γυναικών υπήρχε ένας μεγάλος αριθμός κακοποιημένων ή/και βιασμένων κοριτσιών, που απομακρύνονταν από το σπίτι τους, για να γλυτώσει η οικογένεια από τη ντροπή. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, περίπου 30,000 περιπτώσεις γυναικών ή μικρών αθώων κοριτσιών αναγκάστηκαν να πλένουν ρούχα ή να κάνουν άλλες σκληρές εργασίες, επί σειρά ετών, χωρίς να πληρώνονται και κάτω από φοβερή λεκτική και πολύ συχνά σεξουαλική, παρενόχληση ή/και κακοποίηση.

Ωστόσο, τα “Άσυλα της Μαγδαληνής” δεν αποτέλεσαν εύρημα της ιρλανδικής κοινωνίας. Το πρώτο από αυτά ιδρύθηκε στα τέλη του 1758, στο Whitechapel της Αγγλίας και αποτέλεσε πρότυπο για την Ιρλανδία, με το πρώτο δικό της παρόμοιο ίδρυμα να ακολουθεί το 1767. Στις ΗΠΑ, το πρώτο αντίστοιχο ίδρυμα με την ονομασία “The Magdalen Society of Philadelphia”, ιδρύθηκε το 1800. Το ίδιο συνέβη και με αντίστοιχους χώρους της Νέας Υόρκης, της Βοστώνης, του Τορόντο και του Σικάγο, καθώς και σε πάρα πολλές άλλες πόλεις και χώρες, κατά τη διάρκεια του 19ου και μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα. Η “Magdalen Society” της Νέας Υόρκης ιδρύθηκε το 1830, με σκοπό τη διάσωση γυναικών από τον δρόμο της πορνείας και συχνά, ο αντιπρόεδρος του ασύλου κατέφευγε σε απαγωγές γυναικών που εργάζονταν σε οίκους ανοχής. Μέχρι το 1900, πάνω από 300 τέτοια άσυλα υπήρχαν στην Αγγλία και περισσότερα από 20 στη Σκοτία, ενώ στις περισσότερες αυστραλιανές πρωτεύουσες μεταξύ των αρχών του 1890 έως και τη δεκαετία του 1960, υπήρχε κάποιο μεγάλο μοναστήρι, όπου τοποθετούνταν εκούσια ή ακούσια, ως επί των πλείστων έφηβες, που είχαν αντιμετωπίσει διάφορα οικογενειακά και κοινωνικά προβλήματα.

Δεκάδες, εκατοντάδες τα παραδείγματα παρόμοιων ασύλων σε όλο τον κόσμο, που δραματοποιήθηκαν και έγιναν ευρύτερα γνωστά, μέσα από την ταινία του Πίτερ Μούλαν, Οι Κόρες της Ντροπής (The Magdalene Sisters), παραγωγής 2002. Η ταινία βασίζεται σε πραγματικές μαρτυρίες γυναικών που έζησαν για πολλά χρόνια και παρά τη θέλησή τους σε τέτοια ιδρύματα της Ιρλανδίας, με χαρακτηριστική την περίπτωση της 65χρονης περίπου σήμερα, Μορίν Σάλιβαν, που στάλθηκε από την οικογένειά της σε “Πλυντήριο της Μαγδαληνής”, σε ηλικία μόλις 12 ετών. Στην ταινία καταγράφονται όλες οι δυσάρεστες εμπειρίες των κοριτσιών, από τη στιγμή της άφιξής τους, μέχρι και τη στιγμή της διαφυγής τους. Πέρα από τη σκληρή απλήρωτη δουλειά, τα κορίτσια υφίσταντο λεκτική, σωματική και σεξουαλική παρενόχληση και κακοποίηση, τόσο από τις καλόγριες, όσο και από τον ιερέα του μοναστηριακού ιδρύματος.

Το 2011, η Επιτροπή Κατά των Βασανιστηρίων του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών εξέδωσε εντολή στην ιρλανδική κυβέρνηση, να συστήσει μία επιτροπή έρευνας για τη μεταχείριση των τροφίμων και το βαθμό εμπλοκής του κράτους στα Πλυντήρια. Πολλές από τις επιζούσες απειλούν ακόμα σήμερα να προβούν σε απεργία πείνας, αν δεν αποζημιωθούν για τη φρικτή κακομεταχείριση που υπέστησαν.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s