Κάρολος Κουν

Στις 13 Σεπτεμβρίου του 1908,  γεννήθηκε στην Προύσα ο εβραϊκής καταγωγής κορυφαίος Έλληνας θεατρικός σκηνοθέτης, Κάρολος Κουν.

Ο Κουν φοίτησε στη Ροβέρτειο Σχολή της Κωνσταντινούπολης και αργότερα σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης.

Το 1929, διορίστηκε ως καθηγητής αγγλικών στο Κολλέγιο Αθηνών και η πρώτη του σκηνοθετική εμπειρία και παρουσία επίσης, ήταν με έργα του Αριστοφάνη (Όρνιθες, Βάτραχοι, Κύκλωπας, Πλούτος) και του Σαίξπηρ (Όνειρο Θερινής Νυκτός), που παρουσίασε με τους μαθητές του στο Κολλέγιο. Μεταξύ 1934 – 1936, ίδρυσε τη Λαϊκή Σκηνή και άρχισε να συνεργάζεται με διάφορους θιάσους.

Ovi_greece_0916_013a.gifΤο 1942, υπήρξε το έτος ίδρυσης του Θεάτρου Τέχνης, όπου ο Κάρολος Κουν ανέβασε έργα των Ίψεν, Μπέρναρντ Σω, Πιραντέλλο και μετά την απελευθέρωση, έργα των Λόρκα, Τένεσι Ουίλιαμς, Μίλερ κ.ά. Το 1942, ίδρυσε επίσης και τη Δραματική Σχολή του θεάτρου του, στην οποία μαθήτευσαν οι σημαντικότεροι σκηνοθέτες και ηθοποιοί της μεταπολεμικής γενιάς.

Το 1949, οικονομικές δυσκολίες οδήγησαν σε κλείσιμο του Θεάτρου Τέχνης, το οποίο δεν ξαναλειτούργησε πριν το 1954. Εκείνη την περίοδο που το θέατρο παρέμεινε κλειστό, δηλαδή κατά την 3ετία 1950 – 1953, ο μεγάλος σκηνοθέτης συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο, ανεβάζοντας αξιόλογα έργα όπως, Ο θείος Βάνιας και Οι τρεις αδερφές του Τσέχοφ, Ερρίκος Δ΄ του Πιραντέλλο και άλλα αξιοσημείωτα αριστουργήματα.

Με την επαναλειτουργία του Θεάτρου Τέχνης, το 1954, ο Κουν σε συνεργασία με μαθητές του από τη Δραματική Σχολή, παρουσίασαν καινούρια καλλιτεχνικά ρεύματα του ξένου μεταπολεμικού θεάτρου, συμπεριλαμβάνοντας σε αυτά Μπρεχτ, Ιονέσκο, Μπέκετ, Πίντερ, Ντάριο Φο και άλλους. Παράλληλα, σκηνοθέτησε έργα πολλών νέων Ελλήνων συγγραφέων όπως οι Καμπανέλλης, Κεχαΐδης, Αναγνωστάκης, Ευθυμιάδης, ενώ επέστρεψε και πάλι σε έργα του Αριστοφάνη και των άλλων αρχαίων τραγωδών.

Το 1959, μια πρωτοποριακή σκηνοθετική μορφή του έργου του Αριστοφάνη, Όρνιθες, δημιούργησε σάλο και σκάνδαλο στον καλλιτεχνικό χώρο. Στη συνέχεια, συνεργάστηκε με τα Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου και αργότερα, με το «Θέατρο των Εθνών», σε Παρίσι, Λονδίνο, Ζυρίχη, Μόναχο, Μόσχα, Λένινγκραντ, Βαρσοβία, Βενετία, Φεστιβάλ Βιέννης, Διεθνές θεατρικό Φεστιβάλ Βελιγραδίου, Ελληνική Εβδομάδα του Ντόρτμουντ, Φεστιβάλ Φλάνδρας και σε όλες σχεδόν τις σκανδιναβικές πρωτεύουσες.

Ο Κάρολος Κουν παρουσίασε πολλά αξιόλογα έργα, εκ των οποίων ξεχωρίζουν: Το παιχνίδι της σφαγής του Ιονέσκο (1970-71), Τρωίλος και Χρυσηίδα του Σαίξπηρ (1972-73), Ο τρόμος και η αθλιότητα του Γ΄ Ράιχ του Μπρεχτ (1974-75), Τρεις αδερφές του Τσέχοφ (1975-76), Η αληθινή απολογία του Σωκράτη του Βάρναλη (1976-77), Ο αυτόχειρ του  Έρντμαν (1977-78), Τα τέσσερα πόδια του τραπεζιού του Καμπανέλλη (1978-79), Δάφνες και Πικροδάφνες των Κεχαΐδη – Χαβιαρά (1979-80), Το σόι του Αρμένη (1980-81), Το Πιστοποιητικό του Έρντμαν (1981-82), Το Πανηγύρι του Κεχαΐδη (1982-83), Θαμμένο παιδί του Σέπαρντ (1983-84), Ούτε κρύο ούτε ζέστη του Κρετς (1984-85), Εσωτερικές φωνές του ντε Φιλίππο (1986-87), Ο ήχος του Όπλου της Λ. Αναγνωστάκη (1986-87).

Τιμήθηκε με το παράσημο Φοίνικα, το Αργυρό Μετάλλιο της Ακαδημίας Αθηνών και το βραβείο Θεάτρου των Εθνών και το 1984, το ελληνικό κράτος του παραχώρησε έναν χώρο στην Πλάκα, για την ανέγερση του Θεάτρου Τέχνης Κ. Κουν, το οποίο και κληροδότησε μετά το θάνατό του, στους  Γ. Λαζάνη, Μ. Κουγιουμτζή και Γ. Αρμένη, για να συνεχίσουν το έργο του.

Προς τιμήν του θεσμοθετήθηκε το Βραβείο Κάρολος Κουν.

Απεβίωσε στην Αθήνα, στις 14 Φεβρουαρίου του 1987.

 

Ovi_greece_0916_013a.gif

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s