Επειδή την αγάπησα

Επειδή την αγάπησα

Ασημένια αστέρια λάμπουν
σαν την ουρά του παγωνιού
μέσα στη νύχτα,
κι εγώ θυμήθηκα
το πρόσωπό της,
Επειδή την αγάπησα.

Το φως του φεγγαριού
έφεξε, καθώς η μουσική
με παρέσυρε μακριά,
ταξιδεύοντας μέσα στο
χώρο και το χρόνο,
να αιωρούμαι πάνω από
ένα μωσαϊκό
με το πράσινο από κάτω, και
τότε θυμήθηκα το πρόσωπό της,
Επειδή την αγάπησα.

Κάτω από έναν πορφυρό
ουρανό περπατήσαμε
κάτω από περίστυλες στοές,
τραγουδιστές όπερας
τραγουδήσαμε, βλέποντας την
παρέλαση που μας προσπερνούσε, με
το μυαλό μου να παρασέρνεται
στην ανάμνηση
του προσώπου της.
Επειδή την αγάπησα.

Καθώς ο κόσμος κοιμόταν
κάτω από την πανσέληνο,
εγώ έκλαψα, από καιρό νεκρή
κι εγώ τώρα να θυμάμαι
το πρόσωπό της, θεωρώντας
τον εαυτό μου τυχερό.
Επειδή εγώ την αγάπησα.

Νίκος Λάϊος

Ovi_greece_0916_040a

** Με μία ψηφιακή δημιουργία του Νίκου Λάϊου

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s