Σταθμοί

Αυτοί δεν είναι σταθμοί του σταυρού. Δεν είναι προσκύνημα στη Μέκκα ή προσευχή πριν από το Δυτικό Τείχος.

Αυτοί είναι οι σταθμοί της ψυχής μου. Ένα φιλί της αύρας, ένα κούμπωμα της βροντής. Μερικές φορές κάτι εύθραυστο, ένας μοναχικός σπόρος. Είμαι το ίδιο πολύ εξοικειωμένος με το σκοτάδι και με το να ψάχνω μέσα σε αυτό. Κάποιες φορές, μια πτώση των φύλλων, ένας επαίτης δίπλα στη Γάγγη, ένας περιπλανώμενος στον δρόμο του λυκόφωτος.

Χαιρετώ τους ανθρώπους, με τον ίδιο τρόπο που χαιρετώ και τον ήλιο, την αυγή, το μεσημέρι και το περιβάλλον.  Χαιρετώ τους ανθρώπους, με τον ίδιο τρόπο που χαιρετίζω ένα μισοφέγγαρο ή ένα ολόγιομο φεγγάρι. Δεν έχω να πω πολλά, παρακαλώ, πιστέψτε με. Είμαι χαρούμενος που βρίσκομαι εδώ, δίπλα σας. Εδώ είναι οι σταθμοί του χιούμορ, του παιχνιδιού και της φιλίας.

Έχω χυθεί πάνω στην ήσυχη σκιά του χαμόγελου. Αγγίζω την επιδερμίδα των βαθιών αισθημάτων. Αγκαλιάζω στιγμιαία τη φαντασία του ποιοι πραγματικά είμαστε και ποιοι θα είμαστε στο πέρασμα του χρόνου.

Αυτοί είναι οι σταθμοί της αγάπης μου. Είναι ένα προσκύνημα στα άγια των αγίων, που περιβάλλουν τους κύκλους της ζωής. Πολλές από τις πέτρες στο τελευταίο τείχος έχουν καταρρεύσει. Κάποια μέρα, θα πλέουν μακριά και οι τελευταίες των τελευταίων!

Ovi_greece_0916_034a.gif

David Sparenberg
Here are Stations, Ovi Magazine, 2016-08-25

Μετάφραση: Λίλιαν Μπαντάνη

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s