Σκιές, άδειες ώρες

Χτες αποφάσισα να περπατήσω σε εκείνες τις άδειες ώρες που περιπλανιέται μόνο το σκοτάδι. Ψευδαίσθηση στολιδιών οι φανοστάτες, να ψάχνω να βρω ένα χέρι γνώριμο να ζεσταθώ. Μια γωνιά, ένα καφέ ξεχασμένο, παραβάτη.

Πρέπει να έρθω να σε βρω, αλλά είσαι μακριά – σκέφτηκα – κι είναι η θάλασσα πλατιά.

Κάτι με ρώτησες την τελευταία φορά αλλά δεν ήξερα την απάντηση και γι’ αυτό σε κοίταξα απλά. Μου είπες δεν πειράζει, δεν μπορείς να ξέρεις όλες τις σωστές απαντήσεις. Χαμογέλασα. Ξέρω μερικές λάθος, σκέφτηκα.

Περπάτησα στο δρόμο και ήθελα να βρέχει. Στις άδειες ώρες, στο σκοτάδι, πάντα πρέπει να βρέχει. Και να ‘ναι σπασμένη η ομπρέλα πρέπει. Και να ‘ναι θλιμμένες οι σκιές στις γωνιές. Να ψάχνεις για ένα καφέ ξεχασμένο, παραβάτη.

Πρέπει να έρθω να σε βρω, αλλά είσαι μακριά – σκέφτηκα – κι είναι η θάλασσα πλατιά.

Θόδωρος Νάσος

Ovi_greece_0516_0119a

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s