Stevie Ray Vaughan

Στις 27 Αυγούστου του 1990, σκοτώθηκε σε αεροπορικό δυστύχημα στο Σικάγο, ο μόλις 36 τότε ετών Stevie Ray Vaughan. Ο SRV, όπως συχνά αναφερόταν από τα αρχικά του ονόματός του, γεννήθηκε στο Ντάλας του Τέξας, στις 3 Οκτωβρίου του 1954.

Στα τέλη του 1961, απέκτησε την πρώτη του κιθάρα. Από τα πρώτα τραγούδια που έμαθε να παίζει, ήταν το Wine, wine, wine και το Thunderbird των Nightcaps. Δύο χρόνια αργότερα, παθιασμένος με τη μουσική, απέκτησε την πρώτη του ηλεκτρική κιθάρα, δεύτερο χέρι από τον αδερφό του Τζίμι.

Ovi_greece_0816_067aΤο 1967, το μαθητικό γκρουπάκι που είχε σχηματίσει στο σχολείο ο Στίβι, εμφανίστηκε στο Lee Park του Ντάλας. Κατά την επόμενη 2ετία, το γκρουπ έπαψε να παίζει αποκλειστικά σε μαθητικές συναυλίες και καθιερώθηκε στη μουσική σκηνή του Όστιν. Το καλοκαίρι του 1970, μετά από ένα ατύχημά του ο Στίβι στο φαστ φουντ όπου εργαζόταν, παραιτήθηκε και αποφάσισε να ασχοληθεί με τη μουσική.

Δημιούργησε το πρώτο του επαγγελματικό γκρουπ, με το όνομα Blackbird. Τον Δεκέμβριο του 1971, εγκατέλειψε το σχολείο και εγκαταστάθηκε με το συγκρότημά του στο Όστιν, όπου, για τα επόμενα 7 χρόνια, το γκρουπ εμφανιζόταν στο μπαρ Rolling Hills Country Club, που αργότερα μετονομάστηκε σε Soap Creek Saloon.

Στα τέλη του 1972, για ένα μικρό διάστημα λίγων μηνών, ο Στίβι συμμετείχε στο συγκρότημα Krackerjack και τον Μάρτιο του 1973, ξεκίνησε να παίζει με τους Nightcrawlers.  Έναν χρόνο αργότερα και μετά από ένα ηχογραφημένο αλλά ακυκλοφόρητο μαζί τους άλμπουμ, απέκτησε τη “Number One”, τη θρυλική φθαρμένη του Stratocaster, με την οποία συνδέθηκε για όλη την υπόλοιπη καριέρα του. Στο τέλος της ίδιας χρονιάς, έγινε μέλος των Paul Ray & the Cobras, ενός πολύ δημοφιλούς γκρουπ από το Όστιν, με το οποίο για τα επόμενα δυόμισι περίπου χρόνια, έπαιζαν ζωντανά κατά μέσον όρο πέντε φορές την εβδομάδα. Με αυτό το σχήμα, ο Στίβι έκανε την πρώτη του δισκογραφική εμφάνιση, με δισκάκι 45 στροφών, το 1977. Την ίδια χρονιά ωστόσο, αποχώρησε από το γκρουπ, για να ιδρύσει το δικό του, Triple Threat Revue, στα τέλη του ίδιου έτους, αποτελούμενο από τους Lou Ann Barton στα φωνητικά, W. C. Clark στο μπάσο, Mike Kindred στα πλήκτρα, Fredde Walden στα ντραμς και Johnny Reno στο σαξόφωνο.

Τον Μάιο της επόμενης χρονιάς, με την αποχώρηση των Clark και Kindred, o Stevie, εμπνευσμένος από ένα τραγούδι του Otis Rush, μετονόμασε το γκρουπ σε Double Trouble. Στο νέο σχήμα, εκτός από τον ίδιο, συμμετείχαν οι Jackie Newhouse στα φωνητικά και Johnny Reno στο σαξόφωνο. Τον Σεπτέμβριο του 1978, στο νέο σχήμα προσχώρησε ο ντράμερ Chris Layton.

Τον Αύγουστο του 1979, οι Double Trouble συμμετείχαν στο San Francisco Blues Festival, μία από τις πρώτες τους συναυλίες εκτός συνόρων του Τέξας και την επόμενη χρονιά, ηχογράφησαν το άλμπουμ In the Beginning, μια ζωντανή ηχογράφηση από την εμφάνισή τους στο Steamboat 1874 του Όστιν.

Τον Απρίλιο του 1982, το συγκρότημα εμφανίστηκε ζωντανά σε ιδιωτικό πάρτι των Rolling Stones και τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς, έγινε το πρώτο γκρουπ που εμφανίστηκε στο διεθνές φεστιβάλ τζαζ του Μοντρέ, στην Ελβετία, κερδίζοντας το βραβείο Grammy για την ερμηνεία του κομματιού Texas Flood.  Προς τα τέλη της ίδιας χρονιάς κυκλοφόρησε και το ομότιτλο άλμπουμ τους, ενώ ο Στίβι, που κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ είχε γνωριστεί με τον David Bowie, ηχογράφησε την κιθάρα στο κομμάτι του Let’s Dance.

Την άνοιξη του 1983, ξεκίνησε η συνεργασία του γκρουπ με τη δισκογραφική εταιρεία Epic Records. Κατά τη 2ετία 1983-1985, οι Double Trouble ηχογράφησαν με μεγάλη επιτυχία τα άλμπουμ Couldn’t Stand The Weather, Soul To Soul, Live Alive και κέρδισαν δύο W.C. Handy National Blues Awards, στις κατηγορίες Καλλιτέχνη της χρονιάς και Καλύτερου Μπλουζ Μουσικού της χρονιάς.

Τον Σεπτέμβριο του 1985, κατά τη διάρκεια μιας παγκόσμιας περιοδείας, ο Στίβι κατέρρευσε στο Λούντβιχσχαφεν της Γερμανίας, μετά από παρατεταμένη χρήση ουσιών. Οι τελευταίες 13 εμφανίσεις της περιοδείας ακυρώθηκαν και ο ίδιος εντάχθηκε σε πρόγραμμα αποτοξίνωσης, παραμένοντας αργότερα από “καθαρός” μέχρι το πρόωρο τέλος του, το 1990.

Τον Ιούνιο του 1989, κυκλοφόρησε το In Step, που κέρδισε το βραβείο Grammy για τον καλύτερο σύγχρονο μπλουζ δίσκο. Ακολούθησαν συναυλίες με τους Jeff Beck και Joe Cocker και στη συνέχεια το άλμπουμ Family Style, που ο Στίβι ηχογράφησε μαζί με τον αδερφό του.

Τον Αύγουστο του 1990, στο Alpine Valley Music Theatre του Γουισκόνσιν, πραγματοποιήθηκε μια από τις μεγαλύτερες συναυλίες του Στίβι, με τη συμμετοχή των Eric Clapton, Buddy Guy, Jimmie Vaughan, Robert Cray. Η συναυλία ήταν “sold out”, με 30.000 εισιτήρια. Στις 27 του ίδιου μήνα, επιστρέφοντας από άλλη συναυλία στο Σικάγο, το ελικόπτερο στο οποίο επέβαινε ο Στίβι έπεσε από κακό χειρισμό του πιλότου, λίγα μόλις δευτερόλεπτα μετά από την απογείωσή του, με αποτέλεσμα το θάνατο του ίδιου και άλλων τεσσάρων συνεπιβαινόντων.

Στις 11 Μαΐου του 1995, ο αδελφός του SRV, Jimmy Vaughan, οι Double Trouble και ένας μεγάλος αριθμός διάσημων καλλιτεχνών της μπλουζ σκηνής έδωσαν μια συναυλία προς τιμήν του. Στις 22 Φεβρουαρίου του 2000, αποφασίστηκε να συμπεριληφθεί το όνομά του στο Blues Hall Of Fame όλων των εποχών.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s