Το Σύνδρομο της Στοκχόλμης

Το Σύνδρομο της Στοκχόλμης είναι όρος που επινοήθηκε από τον Σουηδό Ψυχίατρο και Εγκληματολόγο, Nils Bejerot. Πρόκειται για ένα ψυχολογικό φαινόμενο, κατά το οποίο όμηροι εκφράζουν συμπάθεια και γενικά θετικά συναισθήματα προς τους απαγωγείς τους, μερικές φορές σε τέτοιο βαθμό, ώστε να τους υπερασπίζονται, ακόμα και να ταυτίζονται μαζί τους. Υπό το πρίσμα του κινδύνου ή του ρίσκου που υπέστησαν τα θύματα – που ουσιαστικά συγχέουν την έλλειψη κακοποίησης, με μια πράξη καλοσύνης – αυτού του είδους τα συναισθήματα χρήζουν ειδικής ερμηνείας και ανάλυσης.  

Ovi_greece_0816_038aΟ όρος προήλθε από μια ληστεία, που έγινε στις 23 Αυγούστου του 1973, σε υποκατάστημα της τράπεζας Kreditbanken, σε κεντρική περιοχή της Στοκχόλμης. Δύο ένοπλοι άνδρες οι Jan-Eric Olsson και Clark Olofsson εισέβαλαν στο τραπεζικό υποκατάστημα και απήγαγαν 4 υπαλλήλους της. Μετά τη σύλληψη των δραστών, οι 4 όμηροι, Elisabeth Oldgren, Kristin Enmark, Birgitta Lundblad και Sven Safstrom, προσπάθησαν να συγκεντρώσουν χρήματα, για να ενισχύσουν οικονομικά τον δικαστικό αγώνα των απαγωγέων τους, αρνούμενοι να καταθέσουν εναντίον τους.

Από τους δύο δράστες, ο Jan-Erik Olsson βρισκόταν σε άδεια από τη φυλακή και ο συνεργάτης του Clark Olofsson ήταν κατ’ επανάληψιν παραβάτης, με ένοπλες ληστείες και διάφορες άλλες πράξεις βίας στο ενεργητικό του, ήδη από την ηλικία των 16 ετών. Η σουηδική αστυνομία παρενέβη αμέσως και η κυβέρνηση έδωσε την άδεια στον Olofsson, να τεθεί ως σύνδεσμος επικοινωνίας για τις διαπραγματεύσεις μαζί της. Ένας εκ των τεσσάρων ομήρων, ο Kristin Enmark, δήλωσε ότι αισθάνθηκε ασφαλής με τους δύο ληστές και φοβήθηκε ότι η αστυνομία θα μπορούσε να κλιμακώσει την κατάσταση. Σε επικοινωνία του μάλιστα με τον ίδιο τον τότε πρωθυπουργό, Olof Palme, αξίωσε την ταυτόχρονη απελευθέρωση δραστών και ομήρων.

Τελικά, μετά από την παράδοση των δραστών στις αρχές, που φυσικά κρίθηκαν ένοχοι και καταδικάστηκαν σε ποινές φυλάκισης, ο όμηρος Kristin Enmark συναντήθηκε αρκετές φορές μαζί τους και απέκτησαν μεταξύ τους φιλική σχέση. Οι όμηροι γενικότερα εξακολούθησαν να ισχυρίζονται, ότι ήταν περισσότερο φοβισμένοι από την παρουσία της αστυνομίας, παρά από τους ληστές, καθ’ όλη τη διάρκεια της ομηρείας τους. Συμπαραστεκόμενοι στους απαγωγείς τους, στην πρώτη ποινική δίωξη που έγινε στη Σουηδία, που καλύφθηκε ζωντανά ακόμα και από την τηλεόραση, θεωρήθηκαν για τη συμπεριφορά τους ως αντικείμενο ακαδημαϊκού ενδιαφέροντος.

Στις 23 Αυγούστου του 2013, γιορτάστηκε η 40η επέτειος της ληστείας Norrmalmstorg, με συνεντεύξεις διαφόρων συμμετεχόντων σε εφημερίδες και με την τηλεόραση παρούσα, να καλύπτει το επετειακό γεγονός.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s