… προς υποστήριξη των λοιπών ψυχικά ασθενών… και γνώση…

Καλό κορίτσι … αδιάφορη γκόμενα … υπερβολικά δοτική … ένας μαλάκας και μισός εν γένει …

Σχόλια οικείων αλλά και μη… κι όσα από ευγένεια δεν λέγονται, εννοούνται ή εν τω πράγμασι φαίνονται.

Ovi_greece_0816_057aΚαλό κοριτσάκι μωρέ … ή αλλιώς η ανιαρότερη έκδοση γυναίκας προς θήρευση από τα αρσενικά που λατρεύουν το σπορ. Πού θέλουν, από ένστικτο και φύση, να μάχονται γα να κερδίσουν τη λεία. Αυτή που θα καθυποτάξουνε και θα χαλιναγωγήσουνε κατά τις επιθυμίες τους ώστε να βιώνουν στιγμές απόλαυσης και τέλειας ευτυχίας.

Έτσι συνέβαινε τουλάχιστον τότε που τα θηλυκά ήταν δύσκολα στην κατάκτηση, λόγω του εχθρικού περιβάλλοντος που τα περιστοίχιζε. Τα ξεπερνούσαν τα εμπόδια οι πολεμιστές, και σαν ήρωες του παραμυθιού, κέρδιζαν τα κορίτσια και μαζί και την καρδιά και τη ζωή τους. Ήταν δικές τους … για πάντα … ή για όσο ήθελαν. Πολλές φορές συνέβαινε μόνο το δεύτερο, χωρίς να συνεισφέρει και η καρδιά. Αδιάφορο. Καλό κορίτσι, άξια νοικοκυρά, δούλα μόνο και κυρά. Κι όλα καλά. Κατά τα ειωθότα.

Άλλαξαν οι εποχές, έμεινε το κυνήγι. Μάλλον. Γιατί και κυνήγι δε το λες. Το περιβάλλον φιλικότατο, κάτι σαν παιδική χαρά πιο πολύ, παρά σαν πεδίο μάχης. Το κορίτσι καλό, κακό, πάντως ήρθε κι αυτό τ’ ανάποδα. Τώρα παίζουνε δυο πολεμιστές στη μάχη της κατάκτησης. Παίρνει και το κορίτσι θέση μάχης. Μια του και μια της. Θα το κατακτήσει μόνο όσο θέλει αυτό, δε θα υποτάξει φυσικά και δε θα το χαλιναγωγήσει. Γιατί τότε δε θα είναι καλό αλλά μαλάκας. Ο κυνηγός πιάνει το θήραμα, μόνο που αυτό είναι άγριο θηρίο.

Κι έτσι το θέλει. Να’ χει να παίζει πάλι απ’ την αρχή, όταν βαριέται. Ο χρόνος είναι ευχάριστος με το παιχνίδι μέχρι να λήξει το διάλειμμα. Μετά καθείς εφ’ ώ ετάχθη. Εκείνος σε μάχη επιβίωσης. Αυτό του αρκεί κι ως εκεί διατίθεται, ίσως και δυο βήματα πιο κει. Και δυο αποφάσεις πιο λίγο. Γιατί είπαμε, κανονικά, υπάρχουν το ένστικτο και η φύση του πολεμιστή. Εκείνη, στη μάχη μαζί του … και εναντίον του. Τα υπόλοιπα απαιτούν χαλιναγώγηση, κι ήπια σκέψη και ψυχή. Να δώσεις την καρδιά και τη ζωή σου. Χωρίς παιχνίδια αυτά, αληθινά. Αλλιώς ο πρίγκιπας γίνεται γρήγορα βάτραχος, το λιγότερο.. τις περισσότερες φορές, όμως, γίνεται ο κακός δράκος που κρατάει το κορίτσι κλεισμένο στη φυλακή της επιβίωσης και της επιθυμίας του για επιταγή και επικράτηση. Το κορίτσι δεν είναι πια για κανέναν καλό. Είναι ζόρικο, απαιτητικό, κι όταν καταργηθούν απ’ τις συνθήκες τα διαλείμματα, απόλυτα ακατάλληλο. Ένας μαλάκας δηλαδή και για τους δύο.

Ένα παιχνίδι είναι η ζωή θα μου πείτε. Ας παίξουμε, ας χαρούμε όσο το’ χουμε, και μετά μαλάκας … μαλάκας. Ας παίξουμε λοιπόν στα διαλείμματα, να ξεκουράσουμε το μυαλό μας. Κι όταν τελειώσουν ας το ρωτήσουμε «είμαστε καλά;», «νοιώθουμε πλήρεις;». Κι η καρδιά εκτός απ’ το μυαλό. Μπορεί να πήρε κι αυτή μέρος στο παιχνίδι. Και να χάρηκε. Ή να πόνεσε στο τέλος. Να έμεινε άδεια. Από συντροφιά… κι από συναίσθημα … κι ουσία ζωής.

Καλή διασκέδαση….

Να προσέχετε….

…κυρίως τα κορίτσια που είναι εύστοχα στη μάχη … βαράνε άσχημα…

 

Σμαρώ Μαρδύρη

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s