Επέτειοι, συμπτώσεις και συνωμοσίες

Πριν από οκτώ χρόνια, τέτοιες μέρες και χάρις σε ένα άρθρο μου, ξεκίνησε εις βάρος μου ένα περίεργο κυνηγητό από την πολιτική μαφία των Σκοπίων, με απειλές ακόμα και στο περιοδικό που συνεργαζόμουν και που πρώτο είχε εκδώσει το επίμαχο άρθρο, οι οποίες έφτασαν μέχρι τις δικαστικές αίθουσες. Το άρθρο μιλούσε για το καρκίνωμα των Σκοπίων και ήταν βασισμένο σε αναφορές NGO με τις οποίες συνεργάζομαι. Στο άρθρο, πέρα από τις καθημερινές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων που γίνονται στο μικρό βαλκανικό κρατίδιο, υπήρχε και μια εκτενής αναφορά (ίσως και κατηγορώ) για τη μεγαλύτερη διακίνηση σάρκας, ναρκωτικών και κυρίως όπλων στην Ευρώπη, που γινόταν με βάση τα Σκόπια και είχε την κάλυψη της τότε κυβέρνησης του Νικολά Γκρουέφσκι.

Τα παράλογα ξεκίνησαν δυο ώρες μετά τη διανομή του περιοδικού και μάλιστα με μια ταυτόχρονη αποστολή σειράς επιθετικών μέιλ, τόσο προς εμένα, όσο και προς τη διεύθυνση του περιοδικού, συμπεριλαμβανομένου του ιδιοκτήτη του. Το παράλογο έγκειται στο γεγονός, ότι το μεν περιοδικό διανέμεται πρώτα στο Στρασβούργο και μετά στην υπόλοιπη Ευρώπη με την Αμερική να ακολουθεί την επομένη ημέρα, όλα όμως τα μέιλ είχαν αποστολείς Αμερικανούς πολίτες και μέλη του Αμερικανο-σκοπιανού λόμπι. Όπως πληροφορηθήκαμε τις επόμενες ώρες, γνωστά μέλη όλοι τους, με έντονη παρουσία στην Ουάσιγκτον.

Αυτό ωστόσο ήταν μόνο η έκπληξη, καθώς το σοκαριστικό βρισκόταν μέσα στα μέιλ. Οι αποστολείς απαιτούσαν από το περιοδικό να με απολύσει άμεσα, να ανακαλέσει όλα τα έντυπα που είχαν ήδη διανεμηθεί και να ζητήσει συγνώμη από τη σκοπιανή κυβέρνηση, με τον ισχυρισμό ότι το άρθρο μου, αφενός παρενέβαινε το σκοπιανό σύνταγμα όσον αφορά το όνομα του κρατιδίου, αφετέρου αποτελούσε αιχμή της ελληνικής προπαγάνδας για το θέμα του ονόματος με ψευδή στοιχεία.

Σε ολόκληρο το άρθρο, κάθε μου αναφορά στα Σκόπια γινόταν με το επίσημο όνομα που έχει αναγνωριστεί από τον ΟΗΕ και πραγματικά, σε μία μόνο πρόταση στη δεύτερη παράγραφο ενός αρκετά μεγάλου κειμένου αναφέρω, ότι «το θέμα της ονομασίας και η αντιμαχία με την Ελλάδα είναι το μικρότερο πρόβλημα με τα Σκόπια και ίσως να του δίνεται τέτοια διάσταση από την κυβέρνηση των Σκοπίων, για να καλύψει τα πραγματικά προβλήματα και τις παρανομίες σε διεθνές επίπεδο της κυβέρνησης Γκρουέφσκι». Τίποτε άλλο.

Ξεπερνώντας το πρώτο σοκ του παραλόγου της ιστορίας, η αρχισυντάκτης του περιοδικού σε μια προσπάθειά της να κατανοήσει τι γίνεται και προκειμένου να κρατήσει τις δικές της ισορροπίες, απάντησε σε αυτόν που παρουσιαζόταν ως πρόεδρος του λόμπι – και που εδώ πρέπει να σημειώσω, ότι όλα του τα μέιλ ήταν κοινοποιημένα από τον πρόεδρο των ΗΠΑ, μέχρι σειρά γερουσιαστών και αντιπροσώπων – με πρότασή της, να απαντήσει, αν ήθελε, στα επιχειρήματά μου, διαθέτοντάς του μάλιστα δύο σελίδες στο επόμενο τεύχος, που θα έβγαινε μετά από μία εβδομάδα. Προχώρησε μάλιστα ακόμα πιο μακριά, παραθέτοντας αριθμητικά όλα τα σημεία των κατηγοριών μου κατά της κυβέρνησης των Σκοπίων.

Η απάντηση ξεπερνούσε κάθε προηγούμενο σοκ. Τα επιχειρήματά τους για όλα τα άνομα του κόσμου που είχα διαπράξει, συμπεριλαμβάνονταν σε δυο και μόνο λέξεις: στο ονοματεπώνυμό μου. Ήταν ελληνικό. Γι αυτούς, αυτό και μόνο υπήρξε αρκετό για να στοιχειοθετήσει κατηγορία. Και δυστυχώς, δεν ήταν καθόλου αστείο. Φυσικά η αρχισυντάκτης απάντησε με μεγάλη δόση ειρωνείας, αλλά αφού μάταια ακολούθησαν κάποια ακόμα μέιλ, στη συνέχεια στοχοποίησαν μόνο εμένα, βάζοντάς με σε μια περιπέτεια που κράτησε πολύ καιρό και που με ταλαιπώρησε πολύ, ανεξάρτητα αν στο τέλος αθωώθηκα. Ουσιαστικά, είχα μπλέξει σε μια εντελώς καφκαϊκή ιστορία, με διεθνή παρακλάδια, χωρίς καμία απολύτως λογική.

Τώρα η επομένη ερώτηση θα έπρεπε να είναι, καλά το άρθρο δεν το διαβάσανε; Φυσικά και το είχαν διαβάσει, τώρα όμως ήρθε η στιγμή να μεταφερθούμε οκτώ χρόνια αργότερα, στο παρόν. Τα τελευταία τρία χρόνια, υπάρχει μια διαρκής απορία ως προς το ποιος εξοπλίζει όλες αυτές τις ομάδες στη Μέση Ανατολή. Ποιος εξοπλίζει τον ΙΣΙΣ; Στην αρχή, η απάντηση ήταν στο Ιράκ και στα λάφυρα από επιθέσεις του ΙΣΙΣ, σε ιρακινές – τέως αμερικανικές – βάσεις. Γρήγορα όμως στέρεψε αυτό. Οι μαχητές του ΙΣΙΣ φαινόντουσαν και φαίνονται να διαχειρίζονται ένα αστέρευτο πηγάδι οπλισμού, που ανανεώνεται συνέχεια και μάλιστα ανανεώνεται με σύγχρονο και τεχνολογικά άρτιο εξοπλισμό. Η απάντηση, όπως και για τα περισσότερα εγκλήματα όταν ψάχνουμε για κίνητρο, βρίσκεται στα χρήματα. Και 1,5 δισεκατομμύριο ευρώ το χρόνο, έτσι για ξεκίνημα, νομίζω ότι είναι αρκετό ως κίνητρο. Το ‘για ξεκίνημα’, επειδή αυτά είναι τα …νόμιμα!

Βοσνία, Κροατία, Βουλγαρία, Μαυροβούνιο, Σλοβακία, Σερβία, Ρουμανία και Τσεχία έχουν δημιουργήσει ένα δίκτυο, που νόμιμα και μέσω Τουρκίας ή Σαουδικής Αραβίας πουλάει όπλα σε Συρία και Υεμένη, υποτίθεται σε αντικαθεστωτικές ομάδες. Το αστέρι αυτού του δικτύου όμως, δεν είναι άλλος παρά τα Σκόπια.

Ovi_greece_0716_093a

Και στο σημείο αυτό, ας δούμε μία-μία τις συμπτώσεις. Παρά το γεγονός, ότι σύμφωνα με τα σοβαρά στοιχεία που παραθέτει συχνά το Χόλυγουντ, κάποιος θα περίμενε ότι ο οπλισμός θα έπρεπε να είναι κυρίως ρωσικής κατασκευής και από τις χαμένες αποθήκες της πάλαι ποτέ Σοβιετίας, η πραγματικότητα είναι λίγο διαφορετική. Υπάρχει ένα μεγάλος αριθμός ΑΚ-47, που φτάνει στη Συρία και την Υεμένη και αυτά είναι πράγματι τα τελευταία οπλικά υπολείμματα της ΕΣΣΡ – τώρα πια η Ρωσία έχει περάσει στη σειρά 100, ΑΚ-103 κλπ. – αλλά ο αριθμός της σειράς Μ έχει αρχίσει να αυξάνεται και αυτά τα Μ δεν έρχονται από τη Ρωσία, αλλά από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Τελευταία, έχουν προστεθεί από ρουκέτες μέχρι αντιαρματικά και με τη συνοδεία εκατομμυρίων πυρομαχικών. Πρόσφατα, και εκεί είναι το ενδιαφέρον, έχουν προστεθεί από ηλεκτρονικές συσκευές ελέγχου εναέριου χώρου μέχρι ηλεκτρονικού πολέμου, όλες δυτικής κατασκευής.

Υπάρχει τώρα μια περίπτωση μελέτης, που έχει τη βάση της στην αρχή του εμφυλίου στη Γιουγκοσλαβία και θέλει τη γιουγκοσλαβική μαφία – που κάποια στιγμή με τη βοήθεια ή ακόμα και εκμεταλλευομένη της ρωσικής, εξαπλώθηκε στην Αμερική – να έχει πολύ καλές σχέσεις με τα κολομβιανά καρτέλ. Τα κολομβιανά καρτέλ, μόνιμα σε αναζήτηση καινούριου προϊόντος, ενδιαφέρθηκαν για ασιατικά προϊόντα, που λόγω επαφών, θρησκευτικής συγγένειας κλπ., η τέως γιουγκοσλαβική μαφία, που τώρα είχε γίνει σκοπιανή μαφία, μπορούσε να τους φέρει σε επαφή με ανταλλαγή σε είδος, δηλαδή σε οπλισμό και πυρομαχικά. Φυσικά, όχι αφιλοκερδώς. Είπαμε, μόνο τα νόμιμα υπολογίζονται σε 1,5 δισεκατομμύριο ευρώ το χρόνο.

Υπάρχουν όμως κι άλλες συμπτώσεις. Μεταξύ 2006-2008, υπήρξε ένα μεγάλο ξεκαθάρισμα στη γιουγκοσλαβική μαφία, που έφτασε μέχρι τη Νέα Υόρκη. Μετά από μερικές ήττες μέσα και έξω, οι φήμες θέλουν να έχει κερδίσει τον πόλεμο η σκοπιανή μαφία, που δεν ήταν πλέον σκοπιανή λόγω εθνότητας των μελών της, αλλά επειδή στα Σκόπια ήταν η βάση της. Και γιατί τα Σκόπια, θα μου πείτε. Επειδή, όπως και στην Κολομβία, για να λειτουργήσει μιας τέτοιας μορφής εμπόριο, δεν αρκεί μόνο μια ισχυρή κι αμείλικτη οργάνωση, αλλά χρειάζεται και βοήθεια εκ των έσω. Και στην περίπτωση των Σκοπίων, το «έσω» ήταν πολύ έσω. Ο διοικητής της σκοπιανής ΚΥΠ ήταν συνεταιράκι με τη μαφία και βοήθησε με πολλούς τρόπους στο τέλος των ανταγωνιστών. Όμως η μεγαλύτερη σύμπτωση δεν ήταν αυτή. Η μεγαλύτερη σύμπτωση ήταν, ότι.. έτυχε.. εντελώς τυχαία πάντα, να είναι και γαμπρός του Γκρουέφσκι. Του Γκρουέφσκι που ήταν πρωθυπουργός των Σκοπίων, μέχρι τον Γενάρη που μας πέρασε. Πριν από έξι μήνες. Αυτό πια κι αν ήταν συμπτωσάρα!

Και φυσικά, επειδή ο Γκρουέφσκι έγινε αντιπολίτευση, δεν σημαίνει ότι έπαψε να είναι δυνατός και να συνεχίζει να έχει μια μεγάλη οικογένεια σε κυβερνητικές και κρίσιμες θέσεις. Αφήστε που τώρα τελευταία, με όλα αυτά τα κύματα προσφύγων, έχει κυκλοφορήσει και μια ακόμα φήμη, ότι η σκοπιανή μαφία πρόσθεσε ένα ακόμα προϊόν στα προσφερόμενα και ειδικά δίπλα στο εμπόριο σαρκός, τα ανθρώπινα όργανα. Θυμηθείτε, ότι μετά από έξι μήνες, μιλάμε για δεκάδες χιλιάδες παιδιά πρόσφυγες από τη Συρία ή απ’ όπου αλλού, που στην πορεία τους προς τη Βόρειο Ευρώπη έχουν …εξαφανιστεί τα ίχνη τους. Προηγουμένως ανέφερα, ότι η φήμη θέλει τη Σκοπιανή μαφία να έχει χάσει κάποιες μάχες. Αυτές, όπως τις θέλουν οι φήμες, ήταν μάχες με την Αμερική, που χάθηκαν κυρίως από τη ρωσική μαφία. Κατάφεραν όμως να κυριαρχήσουν αλλού. Στη Γερμανία. Εκεί όπου τα στοιχεία αναφέρουν την εξαφάνιση τουλάχιστον 10,000 ασυνόδευτων παιδιών από τη μάζα των προσφύγων, χωρίς να αφήσουν ίχνη.

Προσθέστε τώρα και ένα ακόμα, που θα μπορούσε να είναι και λίγο θεωρία συνωμοσίας και γι’ αυτό το αφήνω τελευταίο και με πολλά ερωτηματικά: στα Σκόπια χτίζεται η μεγαλύτερη αμερικανική βάση. Μια βάση σε μια χώρα ελεγχόμενη, διεφθαρμένη σε σημείο εκβιασμού και με ταμπελάκια τιμής, που με το ανάλογο ποσό κάνεις ό,τι θέλεις. Βολικό και για γεωπολιτικούς σκοπούς.

Όπως βλέπετε, εδώ δεν μιλάμε για έναν όγκο στο κέντρο της Ευρώπης, αλλά για ένα πολύ επικίνδυνο καρκίνωμα που εξαπλώνεται με απρόβλεπτες συνέπειες, όπως ακριβώς είχα γράψει και σε εκείνο το άρθρο μου, πριν από οκτώ χρόνια. Σε όλα αυτά τώρα, προσθέστε και μερικά δισεκατομμύρια ευρώ και μερικές προτομές του Αλέξανδρου και θα καταλάβετε.

Να δείτε, που πάλι το δικό μου όνομα θα φταίει στο τέλος!

 

Θάνος Καλαμίδας

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s