Βολτάροντας στην όχθη της άγριας πλευράς

Ο Λου Ριντ (Lewis Allen “Lou” Reed), γεννήθηκε στις 2 Μαρτίου 1942, στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης, από οικογένεια εβραϊκής καταγωγής.

Ovi_greece_006aΝεαρός ακόμα, ξεκίνησε να μαθαίνει κιθάρα και πολύ σύντομα, να συμμετέχει σε σχολικά ροκ σχήματα. Η πρώτη του ηχογράφηση έγινε σε Rhythm and Blues, με το συγκρότημα The Shades. Φοιτητής ακόμα στο Πανεπιστήμιο των Συρακουσών, ενθαρρύνθηκε από Καθηγητή του να συνεχίσει την πορεία του στη μουσική. Σε αυτόν τον δάσκαλο, που για τον Λου Ριντ έγινε μέντορας, ο συνθέτης αφιέρωσε αργότερα το τραγούδι του My House, με αναφορές στον Οδυσσέα του Τζέιμς Τζόυς. Το 1964, χρονιά αποφοίτησής του από το Πανεπιστήμιο, ξεκίνησε να εργάζεται ως συνθέτης σε δισκογραφική εταιρεία, έχοντας ήδη επικεντρώσει το ενδιαφέρον του στα μουσικά ήδη της free jazz και της experimental. Την αμέσως επόμενη χρονιά (1965), σχημάτισε το πρώτο του συγκρότημα με την ονομασία The Primitives, που αργότερα μετονομάστηκε στο γνωστό The Velvet Underground.

Στα επόμενα 4 χρόνια, το συγκρότημα κυκλοφόρησε 4 αντίστοιχα δίσκους του. Αγαπημένο θέμα του Λου Ριντ ήταν η κακόφημη γειτονιά του, τα ναρκωτικά και ο θάνατος. Το Sweet Jane, μία από τις συνθέσεις εκείνης της περιόδου σε κυκλοφορία 1970, γνώρισε τεράστια επιτυχία και έγινε σάουντρακ στην ταινία του Όλιβερ Στόουν, Natural Born Killers. Ήταν εκείνη η ίδια χρονιά, που ο Λου Ριντ εγκατέλειψε τους The Velvet Underground και εγκαταστάθηκε μόνιμα στο Λονδίνο, με σκοπό να ακολουθήσει πλέον σόλο καριέρα.

Στο Λονδίνο, η γνωριμία του με τον Ντέιβιντ Μπάουι (David Bowie) υπήρξε καθοριστικής σημασίας. Το 1972, ήταν εκείνος που ανέλαβε την παραγωγή του δεύτερου προσωπικού δίσκου του Ριντ, με τίτλο Transformer μια δουλειά με ευαισθησία πάνω στο ζήτημα του κοινωνικού αποκλεισμού των εκπορνευόμενων ανδρών, των τραβεστί και των χρηστών ναρκωτικών, στον οποίο περιλαμβάνονται και κάποια από τα γνωστότερα τραγούδια του όπως, Walk on the Wild Side, Vicious, Satellite of Love, Perfect Day.

Στα χρόνια που ακολούθησαν, το ύφος του Λου Ριντ εξακολούθησε να παραμένει στους ίδιους σκοτεινούς τόνους, γεγονός που απομάκρυνε από κοντά του το κοινό, με απόγειο αποτυχίας το άλμπουμ του Metal Machine Music, οπότε στα μέσα της δεκαετίας του ’80 και σύμφωνα με τις επιταγές της εποχής, αποφασίζει να κάνει μία στροφή σε τραγούδια περισσότερο ρυθμικά και αισιόδοξα, με το άλμπουμ του The Bells. Στα μέσα της ίδιας δεκαετίας, ο Ριντ εκδηλώνει το ενδιαφέρον του για τα πολιτικά ζητήματα, που επισφραγίζεται με το άλμπουμ του New York, ένα “μανιφέστο” στο οποίο αποδοκιμάζονται διάφορα κοινωνικά εγκλήματα.

Αρχές της επόμενης δεκαετίας, το 1990, ο Λου Ριντ κυκλοφορεί το μινιμαλιστικό του άλμπουμ Songs of Drella, ένα… λογοπαίγνιο μεταξύ των λέξεων “Dracula” και “Cinderella” (Δράκουλας και Σταχτοπούτα). Το 1993, ενώνεται με τα υπόλοιπα μέλη των Velvet Underground για μια ευρωπαϊκή περιοδεία και η δεκαετία του ’90 επισφραγίζεται με την επιτυχία του άλμπουμ του Magic and Loss. Τα Ecstasy και The Raven, ανοίγουν τη δεκαετία του 2000, μέσα στην οποία κυκλοφόρησε και μια ανθολογία από το σύνολο του έργου του, με τον τίτλο Lou Reed: New York Mam, καθώς και το διπλό άλμπουμ του με τίτλο Animal Serenade, που υπήρξε και η τελευταία του ισχυρή παρουσία στη ροκ σκηνή.

Ο Lou Reed πέθανε στις 27 Οκτωβρίου του 2013.

Κάποια από τα τραγούδια του αγαπήθηκαν πολύ, στα links που ακολουθούν:

Satellite of Love: https://www.youtube.com/watch?v=BrbAv5syCls

Walk on the Wild Side: https://www.youtube.com/watch?v=4wNknGIKkoA

Perfect Day: https://www.youtube.com/watch?v=QYEC4TZsy-Y

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s